با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٩
حديثى را از على تصديق نمى كرد مگر اينكه از اصحاب عبدالله بن مسعود روايت شود .
از حسن بصرى رسيده كه هنگام حديث از امام على (عليه السلام) جرأت نمى كرد اسمِ آن حضرت را بر زبان آورد ، با كنايه مى گفت : «ابو زينب مى گويد»[٥٢] .
از اين روست كه نگارنده پژوهش گران را به وارسى فقه مقايسه اى همراه با رويكردى سياسى و اجتماعى فرا مى خواند تا آگاهى بر امورى پديد آيد كه به اختلاف در نقل از پيامبر (صلى الله عليه وآله) دامن زدند ; زيرا شناخت عقايد و آرا و حالات نفسانى اين افراد ، گره گشاى اين معماست و پژوهش گر را به علل و اَسبابى رهنمون مى شود كه به اين اختلافات انجاميد .
نيز شناخت خط مشى ها و آراى مطرح مطرح در آن زمان ، براى شناسايى ريشه هاى اختلاف و تاريخ فقه ، مهم اند .
ما بايد در بحث هاى فقه مقايسه اى از دائره مناقشه در ادله شرعى پا فراتر نهيم و خط مشى ها و نگرش هاى اعتقادى زمان صدور متن ، سخن به ميان آوريم .
[٥٢] . صحيح مسلم ١ : ١٣،، باب النهى عن الرواية عن الضعفاء ; المدخل إلى السنن الكبرى : ١٣٢ ، حديث ٨٢ ; توجيه النظر إلى أصول الأثر ١ : ٥١ -