با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٢

ماهى بدون فَلْس و  اثبات مى كند كه در شريعت تحريفى پديد آمده بود كه طالبيين آن را برنمى تافتند .

اگر واژه «كذبوا» (دروغ بافتند) و مانند آن را كه بر زبانِ امام صادق (عليه السلام) و ديگر امامان (عليهم السلام) در منابع حديثى آمده ، وارسى كنيم ، تحريفات فراوانى را در مكتب خلفا مى يابيم .

در اينجا شيوه ديگرى هست كه از خلالِ آن ، ما مى توانيم به توثيق رواياتِ شيعه بپردازيم و آن ، گردآورى روايات مورد اتفاق هر دو فرقه است . با اين كار ، مى توان دريافت كه روايات ائمه (عليهم السلام) از پيامبر (صلى الله عليه وآله)آن گونه كه ابن خلدون و دكتر كامل حسين ادعا مى كند ، تافته اى جدا بافته از رواياتِ مسلمانان نمى باشد .

البته اين ، بنابراين فرض است كه در سطح آن قرار گيريم و روش آنان را بپيماييم وگرنه اعتقاد ما اين است كه روايات ائمه (عليهم السلام) به سند عالى از پيامبر (صلى الله عليه وآله) روايت شده و چنان است كه امام باقر (عليه السلام) فرمود : «حديثِ من حديثِ پدرم مى باشد ، و حديث پدرم حديث جدّش از پيامبر (صلى الله عليه وآله)» .

حديث صحيح عالى السند ، اين حديث است كه فرزندان از پدرانشان نقل مى كنند ، راويان همه امامانى اند كه همگان بر فضل و علمِ آنها گواه اند .

جاى بسى تأسف است كه بعضى با اين گونه سخنان ، مى خواهند