اهل سنّت بر اين باورند كه روايات متواترى هست كه مى گويد : مسافر تا سه شبانه روز و پس از آنكه در جايى ساكن شد تا يك شبانه روز مى تواند بر روى كفش مسح بكشد[١٨] .

در حالى كه اين خبر قابل اعتماد نيست ; زيرا موضوع «مسح بر خُفَّين» يك حكم حكومتى است كه عمر آن را صادر كرد و بعضى از صحابه آن را برنتافتند .

از عمر رسيده كه بر كفش مسح مى كشيد و به آن فتوا مى داد[١٩]وديگران را بر اين كار فرا مى خواند[٢٠] . وى نامه اى در اين زمينه به زيد بن وَهْب جُهَنى ـ كارگزار خود در آذربايجان ـ نوشت و شرط كرد كه مسافر تا سه شب و پس از ساكن شدن تا يك شب مى تواند بر كفش مسح كند[٢١] .

[١٨] . نگاه كنيد به ، مصنّف عبدالرزاق ١ : ٢٠٣ -

[١٩] . موسوعة فقه عمر بن خطّاب : ٨٧٠ -

[٢٠] . مصنّف عبدالرزّاق ١ : ١٩٧ ، حديث ٧٦٦ -

[٢١] . همان ، ص٢٠٦ ، حديث ٧٩٧ -

عمر بن عبدالعزيز به اهل «مصيصه» نوشت كه هر سه روز ، كفش ها را براى وضو درآورند (مصنّف ابن اَبى شيبه ١ : ١٩٣ ، حديث ١٨٧٩) .