با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٨٥

به خدا سوگند ، اينان بر سنّتى كه پيامبر آورد نيستند مگر همين رو به قبله نماز گزاردن .

l از عمران بن حُصَين رسيده كه به مطرف بن عبدالله ـ آن گاه كه پشت سر على بن اَبى طالب (عليه السلام) نماز خواندند ـ گفت :

چونان نماز محمّد را به جا آورد ، نماز او نماز محمّد را به يادِ من آورد[١١٠] .

l ابو موسى اشعرى مى گويد :

على نمازى را به يادمان آورد كه با پيامبر مى گزارديم و از ياد بُرده بوديم و يا عمداً آن را واگذاشتيم ; هرگاه سر فرو مى آورد و سر برمى داشت و هر زمان سجده مى كرد ، تكبير مى گفت .

اگر نماز امام على (عليه السلام) در آن زمان ، صحابه را به ياد نمازِ رسول خدا (صلى الله عليه وآله) مى انداخت ، پس الآن كه زمانِ زيادى گذشته و نشانه ها تغيير يافته ، چه بگوييم ؟!

هركه كسى را مى ديد كه چونان امام على (عليه السلام) نماز مى گزارد (همان نمازى كه عمران بن حُصَين و ابو موسى اشعرى اقرار كردند كه نماز پيامبر (صلى الله عليه وآله) است) چه مى گفت ؟ و به چيزى اقرار مى كرد ؟

آيا اين حقايق به ما نمى گويد كه تحريفى در شريعت ـ به ويژه در نماز ـ روى داد ؟

[١١٠] . مسند احمد ٤ : ٤٢٨ ـ ٤٢٩ ، ٤٤١ و  ; كنز العمّال ٨ : ١٤٣ ; سنن الكبرى ٢ : ٦٨ -