كه بشناسم از محبّان و دوستدارانِ شماست ، به آنچه از شما رسيده ، با خبرش مى سازم ; و اگر شخص را نشناسم ، مى گويم : از فلانى اين گونه روايت شده ، و از فلان شخص اين چنين ، و قولِ شما را در ميان آنها مى گنجانم .

امام (عليه السلام) فرمود : همين كار را بكن ، من نيز همين رويه را دارم[١٠٠] .

بنابراين آگاهى بر فقه عامّه ، گامى است براى اصالت بخشى فقه خودمان نزد ديگران و اينكه آن فقه پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى باشد ، و حديث ما همان حديثِ رسول خدا (صلى الله عليه وآله) است .

به نظر نگارنده ، ضرورى است كه فقه عامّه را همراه با دروس هامان تدريس كنيم ; زيرا فقه مقارن ، بهترين عرصه براى آشنايى و شناسايى زير بناهاى فكرى مذاهب اسلامى است . گشودن باب گفت وگوى فقهى ـ اصولى ميان مذاهب از برخوردهاى تند مى كاهد و هر طرف بر ادلّه ديگر آگاه مى شود و در اين ميان آگاهى هايى به دست مى آيد و ديگران را [ در اعمال فقهى شان ]معذور مى دارد .

* * *

[١٠٠] . بحار الأنوار ٢ : ١٢٢ ، حديث ٣٩ ; جامع احاديث شيعه ١٤ : ٥٥٩ ، حديث ٣٤٠٣ -