حضرت را باطل سازد . آنان چيزى را كه نمى دانستند از امام مى پرسيدند ، و آن گاه كه امام فتوا مى داد (و حكمِ دين را بيان مى داشت) ضدِ آن را از پيش خود مى ساختند [ و به عنوان دين براى امت مى گفتند ] تا امر را بر مردم مشتبه سازند .

از امام باقر (عليه السلام) رسيده كه فرمود :

لَيْسَ عند أَحَد مِنَ النّاسِ حقٌّ ولا صوابٌ ، ولا أَحَدٌ مِن النّاس يَقْضي بقضاء حَقّ إلاّ ما خَرَجَ مِن عندنا أهل البيت ; وإذا تَشَعَّبتْ بِهم الأُمور ، كانَ الخَطا منهم والصَّوابُ مِن عليٍّ[٩٦] ;

نزد احدى از مردم حق و صواب و قضاوتِ راست و درستى نيست مگر اينكه از نزد ما خاندان مى باشد ; و آن گاه كه امورِشان فرو پاشيد ، خطا از آنهاست و صواب از على (عليه السلام) .

از سعيد بن اَبى خطيب ، از امام صادق (عليه السلام) روايت شده كه به اَبو ليلى فرمود :

با كدام آموزه ها قضاوت مى كنى ؟

گفت : با تعاليمى كه از پيامبر و على و ابوبكر و عمر رسيده است .

[٩٦] . اصول كافى ١ : ٣٩٩ ، حديث ١ -