با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٦٦

آل پيامبر عِدل قرآن و يكى از دو چيز گران مانه است كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) در ميان امت برجاى نهاد .

اگر اين كار را به سامان رسانيم ، راه را بر كسانى كه فقه ما را طائفه اى و مذهب ما را انفرادى مى پندارند ، مى بنديم .

به لطف خداوند ، امروزه پايگاه استوار علم و فرهنگ در «قم» ، «نجف» و «مشهد» برقرار است و دروس فقهى و استدلالى در بالاترين سطح ها جريان دارد و فقهاى ما اندك نيستند . پيشنهاد نگارنده به استادان ارجمند و طلاب گرامى اين است كه رأى ديگر را به نظر اعتبار برگيرند و در آن مناقشه كنند . ما در بحث هاى فقهى مان (از خاستگاه بحث علمى پيراسته ، مستند به روايات ثابت از اهل بيت (عليهم السلام) در فقه و عقيده) در اقوال شيخ طوسى ، شيخ انصارى ، صاحب جواهر و  با احترام و متانت كامل ، مناقشه مى كنيم ، و همچنين از مناقشه رأى شافعى و مالك و ابو حنيفه نبايد بترسيم تا اينكه نظريه واحدى را به دست آوريم .

بنابراين ، پرداختن به آرا و اقوالِ مذاهبِ ديگر گرچه براى آگاهى بر نقاط ضعف و قوتِ در آنها ، ضرورى است ، ليكن نبايد تنها به آن بسنده كرد ، بلكه لازم است به مناقشه رأى و نظرى بپردازيم كه با ما هماهنگى ندارد ; چرا كه آنان آراى خودشان دارند و ما ادله خودمان را داريم ، پس با روح علمى و نظريه واحدى كه همگان بپذيرند ، به مناقشه آراى آنان مى پردازيم .