با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٥

نيز بزرگانى از صحابه با نظر عُمَر همسو نمى باشند و مسح بر كفش را نمى پذيرند مگر اينكه سرماى شديد ـ و مانند آن ـ شخص را به اين كار وا دارد .

و اين سخن را بايد همواره به خاطر داشت كه حكومت و صاحبان قدرت و زور همواره مى كوشيدند فقه عُمَر را از زبان صحابه باز گويند و با اين ترفند به آن اصالت بخشند .

و چنين است نسبتِ شست و شوى پاها ـ در وضو ـ به امام على (عليه السلام) و دروغ هاى ديگرى كه به آن حضرت نسبت مى دهند ، كه ما در كتابِ وضوء النبى ابعاد مختلفِ آن را روشن ساخته ايم .

نگارنده بر اين باور است كه ما مى توانيم فقه خودمان را از كتاب هاى صحاح و سنن اهل سنّت درآوريم و استوار سازيم و اين امر ، كار دشوارى نمى باشد ; چرا كه در ميانِ روايات و اقوالِ صحابه و تابعان ، رواياتى هست كه ديدگاه هاى ما را تأييد مى كند و ما مى توانيم فقه و رواياتمان را با روش علمى ايجابى (نه سياسى سلبى و نفى موارد مخالف) استحكام بخشيم و درستى آن را به اثبات رسانيم .

زيرا اثباتِ فقه كامل شيعى از زبان صحابه ، از سوى رجال شيعه در كتاب هاى اهل سنّت ، امكان ندارد وقوع آن به ذهن آيد ; چرا كه شيعيان همواره از سوى حاكمان طرد مى شدند و فرارى بودند ، رجال اهل سنّت مردم را از آنها بازمى داشتند .