وی از پدرش حارث بن لقیط، برادرش ریاح بن حارث نخعی، أسود بن یزید،
حر بن صیاح، حسن بن حكم نخعی،حكیم بن جبیر، سلمة بن كهیل، سوید بن
غفلة، صباح بن عبید الله، عبد الرحمان بن أسود بن یزید، علی بن مدرك، عمرو بن میمون، قابوس بن أبی ظبیان، أبی هبیرة یحیی بن عباد انصاری به نقل حدیث پرداخته است و افرادی همانند أشعث بن شعبة مصیصی، أبو أسامة حماد بن أسامة، خلاد بن یحیی، شریك بن عبد الله، عبد الصمد بن نعمان، عبد العزیز بن أبان، أبو نعیم فضل بن دكین، قرة بن عیسی واسطی، أبو عبد الرحمان محمد بن حمید اصباغی، محمد بن سعید بن زائدة، ابو احمد محمد بن عبد الله بن زبیر زبیری، مخلد بن یزید حرانی، وكیع بن جراح به نقل حدیث از او پرداخته‌اند.[٢]

٤ - ٢ - ١. حنش بن معتمر، حنش بن ربیعه و حنش کنانی

در باره زندگانی حنش بن معتمر اطلاعات زیادی در منابع اهل سنت وجود ندارد. بر اساس اطلاعات اندک در دسترس، وی فردی کوفی است که در طبقه تابعان قرار می‌گیرد.[٣] ابن معین قایل به اتحاد حنش بن معتمر و حنش کنانی است و این دو را یک راوی می داند.[٤] بر اساس نقل بخاری و ابن عساکر نیز، حنش بن معتمر همان حنش بن ربیعه است.[٥] هر چند بخاری آن را به عنوان نظری مطرح شده از سوی عده‌ای می‌داند، اما
این نظر توسط افرادی همچون ابن عساکر[٦] و عجلی[٧] نیز مورد تأیید قرار گرفته است و
وی را فرزند ربیعه دانسته‌اند. البته ابن حجر، معتمر را پدر حنش می‌داند،[٨] اما بر
اساس منابع پیش از ابن حجر، می‌توان به این نتیجه رسید که ربیعه پدر وی و معتمر جد حنش است. از این رو، وی حنش بن ربیعه بن معتمر کنانی است[٩] که گاه با کنیه

[١]. الجوهر النقی، ج٩، ص٢٨٨ - ٢٨٦.

[٢]. تهذیب الكمال، ج٧، ص٤٣٣ - ٤٢٨.

[٣]. تاریخ الثقات، ج١، ص٣٢٦ - ٣٢٧.

[٤]. تاریخ ابن معین، ج١، ص٢٣١.

[٥]. التاریخ الكبیر، ج٣، ص٩٩؛ تاریخ مدینة دمشق، ج٤٤، ص١٢٥.

[٦]. تاریخ مدینة دمشق، ج٤٤، ص١٢٥.

[٧]. تاریخ الثقات، ج١، ص٣٢٦.

[٨]. الاصابة فی تمییز الإصابة، ج٦، ص١٣٩ - ١٣٨.

[٩]. تهذیب الكمال، ج٧، ص٤٣٣؛ میزان الاعتدال، ج١، ص٣٥٨.