همین عبارت را فیض; به این صورت نقل کرده‌ است: «الْحَمْدُ للهِ الَّذِی لَا مَقْنُوطٌ فی رَحْمَتِهِ‌»[٥] که به جای حرف «من» حرف «فی» آورده شده است. روشن است که این عبارت اشاره دارد به این آیه شریفه:

«قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی ‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ».[٦]

با توجه به این آیه شریفه می‌توان گفت که نقل وافی دچار تصحیف شده است.

نمونه چهارم

بخشی از دعای امام‌ حسین٧ در روز عرفه در کتاب زاد المعاد به این صورت نقل
شده است:

رَبِّ بِمَا أَنْشَأْتَنِی فَحَسَّنْتَ صُورَتِی‌.[٧]

این عبارت، در دیگر منابع، به صورت «رَبِّ بِمَا أَنْشَأْتَنِی فَأَحْسَنْتَ‌ صُورَتِی»[٨] نیز نقل شده است. این عبارت، به روشنی اقتباسی از این آیه شریفه است:

[١]. العدد القویة لدفع المخاوف الیومیة، ص١٧٦.

[٢]. سوره الرحمن، آیه ٣٥.

[٣]. ر.ک: روضة الواعظین و بصیرة المتعظین،ج‌١، ص٩٦؛ الإحتجاج علی أهل اللجاج، ج١، ص٦٢.

[٤]. من لا یحضره الفقیه، ج‌١، ص٥١٤.

[٥]. الوافی، ج‌٩، ص١٣٢.

[٦]. سوره زمر، آیه ٥٣.

[٧]. زاد المعاد، ص٧٦١.

[٨]. البلد الأمین و الدرع الحصین، ص٢٥٣؛ الإقبال بالأعمال الحسنة، ج‌٢، ص٧٩.