بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ١١٢ - معاصران

به نوشته آیه اللّه تنکابنی، وی در اصفهان کتب حکمت مشاء را درس می گفته و در مدّت اقامت فقیه محقق سیّد محمّد مجاهد در اصفهان، به درس او حاضر شده و به امر او کتابی در اصول مسمّی به "نخبه الاصول" نگاشته، و بر کتاب "شوارق الالهام" حواشی نافعه نوشته، و بر "شرح لمعه" و "مطوّل" نیز حواشی مفید و فاضلانه نوشته، و هر ده سال یک دوره "شرح لمعه" را درس می گفته و از شاگردان درس "شرح لمعه" او ملّا سلیمان تنکابنی پدر آیه الله تنکابنی بوده است.[١]

به نوشته علّامه خیابانی: وی حواشی بسیار بر "شرح لمعه" و "مثنوی" مولوی و بعضی از کتب فقهیّه و معقولیّه نوشته و بالخصوص "حاشیه مثنوی" او بسیار مدقّقانه و شگفت آور است. اخیراً به مرام تکمیل مراسم طریقت و وظائف سلوک به هندوستان رفته، خوارق عاداتی از مرتاضین آنجا دیده، و در اثنای مراجعت به ایران، تمامی کتب نفیسه و اثاثیه او را که به حکم ارز وقت، معادل شصت هزار تومان رایج آن زمان بوده، با اثاث مسافرین دیگر، به واسطه تلاطم به دریا انداختند؛ با این حال در اثر توکّل و رضا به قضای حق، با دلی قوی وارد ایران شده، از موطن خود منصرف و در اصفهان مقیم گردیده، و در حال انزوا به تصفیه باطن اشتغال داشته، تا در ٢٢ ذی قعده ١٢٥٢ هجرت در آنجا وفات یافته و در تکیه بابا رکن الدین مدفون شد، و کراماتی بدو منسوب است.[٢]

شیخ محمّد مهدی رازی در کتاب "مشکاه المسائل" می نویسد:

"الاستاذ الاعظم محمّد علی النوری الاصل، القاطن باصفهان. کان عالما فاضلا کاملا المعیا لوذعیا عارفا حکیما فقیها باذلا مدققا محققا، مجمع البحرین للعلوم العقلیه والنقلیه، ماهرا فی التفسیر والعربیه والادبیه، مدرسا زاهدا. وله تصنیفات