الدین خونساری، مولی ابوالحسن شریف و سیّد علی خان شیرازی نقل حدیث کرده و بزرگانی همچون: علّامه سیّد محمّد مهدی ص١ ر العلوم، سیّد محمّد مهدی، ٤٣ بحر العلوم، شیخ زین الدین خونساری، سیّد صدر الدین رضوی، میرزا ابراهیم قاضی خوزانی، شیخ محمّد بن محمّد زمان کاشانی، ملّا محمّد مهدی هرندی، سیّد نصر اللّه حائری و ملّا احمد شریف خاتون آبادی از او روایت کرده اند.

در "تتمیم امل الآمل" می نویسد: "من صدور الفضلاء وبدور العلماء ونخبه الأتقیاء ومنتجب الصلحاء. کان فاضلا عظیم القدر، فخیم المکان، نبیه الشأن، نیّر البرهان، قویّ النفس، ذکیّ القلب، جمع بین المرتبه العالیه الفضل الکامل والزهد الشامل. وبالجمله، هو من اعاجیب الأزمنه والدهور، واغاریب الآونه والعصور. کان رئیس الطائفه النامیه ورأس الفرقه الناجیه، حامی الدین، دافع شبهه الملحدین، عدیم المماثل، فقید المعادل... أقام الجمعه بأصبهان أعواما کثیره، وصار فی أخر عمره شیخ الاسلام متکلّفا... ومن قوه نفسه أنّ النادر کان فی أوائل حاله مصرّا علی قتل الروم وأسرهم ونهب أموالهم علی أنّهم کفره مستحقّون لذلک، وکان یستفتی فی ذلک العلماء، فلما ورد أصبهان استفتی فی ذلک عن السید، وکان رأیه عدم جواز ذلک، فأجاب بمقتضی رأیه، وعظم ذلک علی النادر، فلمّا رأی السید ذلک اعترضه فقال: ان عظم ذلک علیک فلسنا مفتین بخلاف الحق ونخرج عن تحت أمرک ونخرج الی بلدان آخر. فتحمّل النادر ذلک ولم یدر علیه بما یکرهه مع شدّه بأسه وجیشه".[١]

این عالم بزرگ در ٢٣ شوال ١١٥١ق وفات یافت و در مشهد مقدّس مدفون گردید.[٢] مجموعه ای از آثار او شامل ٢١ رساله به شماره ٥٦٩ کتابخانه مسجد اعظم

[١] ٤٨. تتمیم أمل الآمل ص ١٢٧ - ١٢٥.
[٢] ٤٩. در روضات الجنات (ج ٢ ص ٣٥٠) می نویسد: وکان وصیا لابن خالته الفاضل العالم العارف المحدث المیرزا محمّد تقی الالماسی المجلسی الوارث لمنصب اقامه الجمعه باصفهان عن آبائه الفضلاء الاعیان فانتقل بهذه الواسطه منصبه المذکور الی هذه السلسله وبقی فیهم الی هذا الزمان. ولی مطلب فوق با توجه به سال وفات میرزا محمّد تقی الماسی (١١٥٩ق) صحیح نبوده و الماسی پس از ایشان به منصب امامت جمعه رسیده است.