رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٥ - مكان نمازگزار

كه غير او بوده مانعى ندارد.

مسأله ٦ كسى كه مضطر و ناچار است يا در مكان غصبى او را حبس كرده‌اند تا وقتى كه ناچار و محبوس است، مى‌تواند در آنجا نماز بخواند.

مسأله ٧ در جاى غصبى كه صاحب آن معلوم نيست، نمى‌شود نماز خواند و بايد به حاكم شرع مراجعه كرد.

مسأله ٨ در زمين مشترك نمى‌توان نماز خواند تا وقتى كه همه شركاء اجازه بدهند.

مسأله ٩ اگر جاى نمازگزار غصبى نباشد گر چه در و ديوار يا سقف و خيمه و چادرى كه زير آن نماز مى‌خواند غصبى باشد نماز صحيح است، اگر چه بهتر است احتياطاً در چنين جايى نماز نخواند.

مسأله ١٠ اگر جايى را به عين پول خمس و زكات نداده خريد، نماز در او باطل است، حتى براى فرزندان و ورثه او كه پس از مرگش هم نمى‌توانند در آنجا نماز بخوانند.

مسأله ١١ كسى كه مرده؛ چه دارايى او مطابق قرضها و بدهكاريهاى او باشد و چه نباشد در خانه و ملك او حتى ورثه نمى‌توانند نماز بخوانند، مگر به اذن طلبكار يا آن كه ورثه بناى دادن قرض را داشته باشند و مسامحه نكنند.

مسأله ١٢ براى نماز خواندن در ملك غير، اذن و اجازه صريح لازم نيست، بلكه يقين و اطمينان به رضايت كفايت مى‌كند.

مسأله ١٣ نماز خواندن در صحراها و كشتزارها و باغستانهاى بى‌در و ديوار تا جايى كه ضرر به صاحبان آنها نرساند جايز است و اجازه گرفتن لازم نيست.

مسأله ١٤ اگر صاحبان كشتزارها و باغستانهاى بى‌در و ديوار از اول ميل نداشته باشند كسى در آنجا بيايد نماز خواندن بى‌اجازه مشكل است.

مسأله ١٥ منظور از مكان مصلى، هم زمين و هم فضايى است كه در حال‌