رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٦ - كتاب وقف

نشيمن خود داشته و بخواهد آن را وقف كند براى مسجد يا مسافر خانه و مثل آن به مجرد تحويل دادن آن به عنوان مسجد يا مسافر خانه بدون صيغه خواندن مشكل است، و احتياط واجب آن است كه صيغه بخوانند.

مسأله ٦ اقوى آن است كه در وقف قبول لازم نيست؛ چه وقف عام باشد مثل مسجد و قبرستان و پل و مثل آن، و چه وقف بر عنوان كلى باشد مثل فقراء و علماء، و چه وقف خاص باشد مثل وقف بر اولاد. و احتياط مستحب آن است كه در همه اقسام، قبول واقع شود خصوصاً در وقف خاص، پس در وقفهاى عام و كلى حاكم شرع قبول كند و در وقف خاص هر كس از طبقه اول كه زنده است قبول كند و اگر صغير در آنهاست ولى او قبول كند.

مسأله ٧ اقوى آن است كه قصد قربت در وقف شرط نيست؛ چه در وقف عام و چه خاص.

مسأله ٨ شرط است در صحت وقف آن كه قبض شود؛ پس در وقف بر جهات، مثل وقف مسجد و وقف چيزى بر مسجد اگر واقف متولى بر آن قرار دهد كفايت مى‌كند آن كه تحويل بدهد به متولى، و مى‌توان به حاكم شرع نيز تحويل داد، گر چه احتياط آن است كه به متولى تحويل دهند و اگر متولى ندارد بايد به حاكم شرع تحويل دهند.

مسأله ٩ در وقف بر عنوان كلى مثل فقرا و سادات نيز حكم مسأله قبل است، بلى در اين قسم اگر تحويل بعض از فقرا يا سادات بدهند نيز صحيح است و شرط است كه خود مورد وقف را تسليم كنند، پس اگر فقط منافع آن را تسليم كنند، مثل آن كه وقف كند باغى را و ميوه آن را تسليم كند نه خود باغ را فايده نخواهد داشت و شرط حاصل نمى‌شود.

مسأله ١٠ در وقف خاص مثل وقف بر اولاد كفايت مى‌كند تحويل دادن به كسانى كه از طبقه اول موجودند و لازم نيست تحويل به طبقات بعدى و نه به آنها كه از طبقه اول بعدها موجود مى‌شوند.