رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٨ - ٧ باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد، ولى از روى عمد نباشد روزه‌اش صحيح است.

مسأله ٣ اگر شخص جنب فراموش كرد در ماه رمضان تا اذان صبح غسل كند و يك روز يا چند روز بعد متوجه شد، اقوى آن است كه روزه وى باطل است، و بايد قضاى آن را به جا آورد، و اگر بعد از چند روز يادش بيايد، بايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد، مثلًا اگر نمى‌داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضا كند.

مسأله ٤ كسى كه در شب ماه رمضان وقت براى هيچ كدام از غسل و تيمم ندارد، اگر خود را جنب كند روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود، ولى اگر براى تيمم وقت دارد چنانچه خود را جنب كند روزه او صحيح است، ولى معصيت كرده. و بنا بر احتياط واجب بايد تيمم نمايد و روزه بگيرد و روزه‌اش صحيح است و به احتياط مستحب قضاى آن را نيز بگيرد.

مسأله ٥ اگر براى آن كه بفهمد وقت دارد يا نه، جستجو نمايد و گمان كند كه به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تيمم كند، روزه‌اش صحيح است. و اگر بدون جستجو گمان كند كه وقت دارد و خود را جنب نمايد و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و با تيمم روزه بگيرد بايد روزه آن روز را قضا كند.

مسأله ٦ كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مى‌داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى‌شود، نبايد بخوابد، و چنانچه بخوابد و تا صبح بيدار نشود، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود.

مسأله ٧ كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مى‌داند و يا احتمال مى‌دهد اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مى‌شود، چنانچه تصميم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند و با اين تصميم بخوابد و تا اذان خواب بماند، روزه‌اش صحيح است.