وَ انَّما صُیرَ الْمَوْقِفُ بِالْمَشْعَرِ «٢» وَ لَمْیصَیرْ بِالْحَرَمِ لِانَّ الْکعْبَةَ بَیتُ اللَّهِ وَ الْحَرَمَ حِجابُهُ وَ الْمَشْعَرَ «٣» بابُهُ، فَلَمّا قَصَدَهُ الزّائِرونَ اوْقَفَهُمْ بِالْبابِ یتَضَرَّعونَ حَتّی اذِنَ لَهُمْ بِالدُّخولِ ثُمَّ اوْقَفَهُمْ بِالْحِجابِ الثّانی وَ هُوَ مُزْدَلِفَةُ، فَلَمّا نَظَرَ الی طولِ تَضَرُّعِهِمْ امَرَهُمْ بِهِ تَقْریبَ قُرْبانِهِمْ (لَنْینالَ اللَّهَ لُحومُها وَ لا دِماؤُها وَلکنْ ینالُهُ التَّقْوی مِنْکمْ) فَلَمّا قَرَّبوا قُرْبانَهُمْ وَ قَضَوْا تَفَثَهُمْ وَ تَطَهَّروا مِنَ الذُّنوبِ الَّتی کانَتْ لَهُمْ حِجاباً دونَهُ امَرَهُمْ بِالزِّیارَةِ عَلی طَهارَةٍ. وَ انَّما کرِهَ الصِّیامُ فی ایامِ التَّشْریقِ لِانَّ الْقَوْمَ زُوّارُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ هُمْ فی ضِیافَتِهِ وَ لاینْبَغی لِضَیفٍ انْ یصومَ عِنْدَ مَنْ زارَهُ وَ اضافَهُ ...

[و بدین جهت موقف در مشعر (عرفات) قرار داده شده نه در حرم، که کعبه خانه خداست و حرم حجاب او و مشعر درِ خانه اوست. چون زایران خدا به حج میآیند خداوند آنان را بر درگاه خود نگاه میدارد که ناله و زاری کنند تا اذن دخول یابند، سپس آنان را در حجاب دوم که مزدلفه است نگاه میدارد، و چون به طول ناله و زاری آنان نگرد به آنان فرمان میدهد که قربانی کنند (که البته گوشت و خون آن به خدا نمیرسد بلکه تقوای شما به او میرسد) و چون قربانی کردند و آلودگیهای خود را برطرف ساختند و

گناهانی را که حجاب آنان از دیدار خدا شده بودند پاک شدند آنان را امر به زیارت با طهارت مینماید. و روزه در ایام تشریق از این رو ناخوشایند است که حاجیان زایران خدا هستند و در مهمانی خدا بسر میبرند، و سزاوار نیست که مهمان در خانه میزبان روزه بدارد.]

(٢) و ٣. ظاهر غلط نسخه باشد و صحیح «عرفات» است- رجوع شود.