قِبْلَتِهِمُ الَّتی کانوا عَلَیها ... الی آخر آیات قبله. [بزودی مردمان نابخرد گویند: چه انگیزهای آنان را از قبلهای که داشتند رویگردان ساخت (از بیتالمقدس به کعبه متوجه ساخت)؟ بگو:مشرق و مغرب از آنِ خداست (هرجا را که مصلحت بداند قبله میسازد و) هرکه را خواهد به راه راست هدایت میکند.]

ایضاً سوره بقره، آیه ١٩٦- ٢٠٣:

وَ اتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّهِ فَانْ احْصِرْتُمْ ... الْحَجُّ اشْهُرٌ مَعْلوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فیهِنَّ الْحَجَّ ... لَیسَ عَلَیکمْ جُناحٌ انْ تَبْتَغوا فَضْلًا مِنْ رَبِّکمْ ... ثُمَّ افیضوا مِنْ حَیثُ افاضَ النّاسُ ... فَاذا قَضَیتُمْ مَناسِککمْ ... فَمِنَ النّاسِ مَنْ یقولُ رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا ... وَ مِنْهُمْ مَنْ یقولُ رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً ... اولئِک لَهُمْ نَصیبٌ مِمّا کسَبوا ... وَ اذْکرُوا اللَّهَ فی ایامٍ مَعْدوداتٍ.

[و حج و عمره را تمام و کامل برای خدا به پایان برید، پس اگر محصور شدید هر قربانی که میسر باشد (بکشید و از احرام درآیید) و سرهای خود را نتراشید تا آنکه قربانی به جایگاه خود (قربانگاه) برسد، پس اگر هریک از شما بیمار بود یا دردی در سر داشت (و نیاز به تراشیدن سر در حال احرام پیدا نمود سر را بتراشد) پس کفّارهای دهد روزه باشد یا صدقه یا قربانی، و اگر ایمن بودید پس هرکه با تقدیم عمره به سوی حج تمتّع میرود هر قربانی که میسر باشد (بکشد) و هرکه قربانی نیابد (یا نتواند) پس سه روز در ایام حج روزه بدارد و هفت روز هنگامی که (به وطن) بازگشتید، این ده روز کامل است. این (حکم تمتّع) برای کسی است که (خود و) خانوادهاش