... حضرت ابراهیم در راه توحید دو نوع مبارزه و دو نوع مجاهده دارد. یکی اینکه این مرد بزرگوار با بتپرستیها و با غیر خدا پرستیها به هر شکل بود مبارزه کرد، چه مبارزه سخت و سنگینی! تا آنجا که ابراهیم را در خرمنی از آتش انداختند؛ یعنی آنچنان عصبانیت و ناراحتی محیطِ کفر خودش را به وجود آورد که از طرف قدرت قاهره آن وقت- به نام نمرود- دستور داده شد که یک فضای بزرگی را مملوّ از هیزم و سایر مواد محترقه بکنند و یک آتش بسیار بزرگی به وجود آورند. هدف، تنها کشتن ابراهیم نبود. اگر هدف کشتنش بود، با دار زدن یا بریدن سرش هم کشته میشد. هدف، تنها سوختن او نبود و الّا ابراهیم را در تنور هم میتوانستند بیندازند.

جرم ابراهیم از نظر آنها آنقدر زیاد بود که اگر میشد او را هزار بار بکشند و زنده کنند، هزار بار میکشتند و زندهاش میکردند و باز از نو او را میکشتند. چون یک نفر را بیش از یک بار نمیشود کشت، پس باید در آن یک بار آنچنان هیمنه و عظمت برای کشتن او به وجود آورد که از خاطرهها محو نشود و دیگر ابراهیمی پیدا نشود و خیال ابراهیمی در