اسْتَطاعَ الَیهِ سَبیلًا. وَ لَوْ تَرَک النّاسُ الْحَجَّ لَمْیکنِ الْبَیتُ لِیکفَرَ [بِتَرْکهِمْ ایاهُ] وَلکنْ کانوا یکفُرونَ بِتَرْکهِمْ ایاهُ لِانَّ اللَّهَ قَدْ نَصَبَهُ لَکمْ عَلَماً وَ کذلِک نَصَبَنی عَلَماً حَیثُ قالَ رَسولُاللَّهِ صلی الله علیه و آله: یا عَلِی، انْتَ مِنّی بِمَنْزِلَةِ الْکعْبَةِ تُؤْتی وَ لاتَأْتی.

[در کتاب احتجاج طبرسی در ضمن احتجاج امیرمؤمنان علیه السلام با خوارج آمده است که فرمود: اما اینکه گفتید من وصی رسول خدا صلی الله علیه و آله بودم و (با سکوت و خانهنشینی خود) وصیت را تباه کردم؛ بدانید این شما بودید که کافر شدید و دیگران را بر من مقدم داشتید و کار را از دست من بیرون بردید؛ و بر اوصیا لازم نیست که مردم را به سوی خود دعوت کنند (بلکه مردم باید خود طبق وصیت پیامبرشان نزد اوصیا بروند)؛ خداوند پیامبران علیهم السلام را برمیانگیزد و آنان را به سوی خود دعوت میکنند. اما وصی معرفی شده است و بینیاز است از این که به سوی خود دعوت نماید، چنانکه خداوند فرموده: «حق خدا بر مردم است بر آنان که توانایی رفتن دارند که خانه خدا را زیارت کنند»، حال اگر مردم حج را ترک کردند این خانه خدا نیست که با ترک کردن آنها کافر شده باشد بلکه آنان با ترک خانه خدا کافر شدهاند، زیرا خداوند آن خانه را برای شما به عنوان نشانهای نصب کرده است. همچنین خداوند مرا به عنوان نشانهای نصب کرده است آنجا که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ای علی، تو به منزله کعبه هستی که باید به زیارت آن رفت نه آنکه کعبه به زیارت کسی رود.]