حج ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٨ - سفر

سفر

کلمه سفر از ماده سفور است که به معنی برداشتن پرده از روی یک چیز است. غزالی (به نقل محجةالبیضاء) میگوید: سفر از آن جهت سفر نامیده شده است که پرده از روی اخلاق واقعی انسان برمیدارد. فقط در مسافرت میتوان به اخلاق واقعی اشخاص پی برد و آنها را شناخت. میگوید: شخصی میخواست درباره دیگری شهادت بدهد، به او گفتند: آیا با او سفر کردهای؟ گفت: نه. گفتند: پس او را نمیشناسی.میگوید: اگر کسی را دیدید که مردمی که با او معامله و داد و ستد کردهاند و کسانی که با او مسافرت کردهاند از او تمجید میکنند، قطعاً بدانید آدم خوبی است [١].

به طور کلی هر چیزی که انسان را در شرایط غیر عادی که آرامش

[١]. محجةالبیضاء، ج ٤/ ص ٤٢ و ٥٦.