عَنْ ابیعَبْدِاللَّهِ علیه السلام فی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: «وَ اذْکرُوا اللَّهَ فی ایامٍ مَعْدوداتٍ» قالَ: هِی ایامُ التَّشْریقِ، کانوا اذا اقاموا بِمِنی بَعْدَ النَّحْرِ تَفاخَروا فَقالَ الرَّجُلُ مِنْهُمْ کانَ ابی یفْعَلُ کذا وَ کذا، فَقالَ اللَّهُ جَلَّ ثَناؤُهُ: فَاذا افَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ ...

[امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه: «و خدا را در روزهایی چند یاد کنید» فرمود: منظور ایام تشریق است، در جاهلیت وقتی در منی پس از مراسم قربانی اقامت داشتند به تفاخر با یکدیگر میپرداختند و یکی میگفت:

پدرم چنین و چنان میکرد (و دیگری نیز همین طور). از این رو خداوند فرمود: هرگاه از عرفات سرازیر شدید و به منی آمدید خدا را در آنجا یاد کنید مثل یادی که از پدرانتان میکنید بلکه بیشتر از آن ...]

در پاورقی کافی میگوید:

رُوِی عَنِ الْباقِرِ علیه السلام: انَّهُمْ اذا کانوا فَرِغوا مِنَ الْحَجِّ یجْتَمِعونَ هُناک وَ یعُدّونَ مَفاخِرَ آبائِهِمْ وَ مَآثِرَهُمْ وَ یذْکرونَ ایامَهُمُ الْقَدیمَةَ وَ ایادِیهُمُ الْجَسیمَةَ، فَامَرَهُمُ اللَّهُ سُبْحانَهُ انْ یذْکروهُ مَکانَ ذِکرِهِمْ آباءَهُمْ فی هذَا الْمَوْضِعِ.

[از امام باقر علیه السلام روایت است که فرمود: آنان وقتی از حج فارغ میشدند در آن مکان جمع میشدند و به ذکر مفاخر و مآثر پدران خود میپرداختند و زدوخوردهای گذشته و بخششهای بزرگ آنان را یاد میکردند، خدای سبحان به آنان دستور داد