ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٣٢ - طرح ولايت فقيه در براهين كلامى و فقهى
ضرورت ولايت فقيه در عصر غيبت را از يك جهت اثبات مى نمايد , و به دليل همين امتياز است كه عمومات و اطلاقات كتاب و سنت , و هم چنين مختصات و مقيدات شريعت را از نبى اكرم - صلى الله عليه و آله - و اهل بيت عصمت و طهارت - عليهم السلام - كه وارثان علوم نبوى هستند اخذ مى نماييم , و حال آن كه از غير آن بزرگواران جز انتظار عمل به مقتضاى آنچه كه از جانب آنان مقرر شده است , نداريم .
نكته اى كه در پايان اين برهان , تذكر آن لازم است اين است كه آنچه از شواهد نقلى ذكر شد , از جهت تقريب مطلب به ذهن است , والا برهان عقلى محض , در صورتى كه آمادگى ذهنى براى دريافت آن وجود داشته باشد نيازى به شواهد نقلى ندارد .
طرح ولايت فقيه در براهين كلامى و فقهى
براى تبيين كلامى و يا فقهى بودن برهانى كه در ضرورت ولايت فقيه در عصر غيبت بيان شد , بايد ابتدا امتياز علم كلام و فقه و سپس تفاوت مسائل و براهين اين دو علم دانسته شود , زيرا ملاك اين كه يك مسأله و يا يك برهان كلامى و يا فقهى است , اين نيست كه آن مسأله و يا آن برهان در كدام كتاب طرح شده است , چنانكه عقلى بودن دليل يك مسأله , نشانه كلامى و يافلسفى بودن آن نمى باشد . و گرنه برخى از مسائل كلامى است كه بر سبيل استطراد در كتب فقهى , و نيز بعضى از مسائل فقهى است كه در كتب كلامى طرح شده است . و هم چنين بسيارى از مسائل فقهى و