امام در اين گفتار علماى بحق را زارع معرفى فرمود : علماء كشاورزند , عالم برزگر است , معارف عالم بذرهائى است كه در مزرعه جانها مى افشاند , قلوب مستعده مزارع اين بذرها هستند والبلد الطيب يخرج نباته باذن ربه [١] .

تخمهائى كه شهوتى نبود *** بر آن جز قيامتى نبود

يكى از اهم مراقبات اين است كه انسان واردات و صادرات دهانش را مواظب باشد . آن لقمه نانى را كه به دهان مى گذارد اگر از روى حساب نباشد هرزه خوار مى شود و انسان هرزه خوار هرزه گو مى گردد , آن دهانى كه وارداتش آلوده است صادراتش هم آلوده است . و به قول شيخ بهائى در نان و حلوا :

لقمه كامد از طريق مشتبه *** خون خور و خاك و بر آن دندان منه

كان ترا در راه دين مفتون كند { نور عرفان از دلت بيرون كند