ولايت تکويني - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٣٨ - فصل دوم

انسان شاگرد مكتبى استكه كتاب او قرآن و معلم او صاحب قرآن , و

بر ضيافتخانه نوالش منع نيست *** در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته

اما آنكه فرمود : انا معاشر الانبياء أمرنا ان نكلم الناس على قدر عقولهم . حضرت امام صادق عليه السلام فرمود : ما تكلم رسول الله صلى الله عليه و آله العباد بكنه عقله قط [١] . بديهى است كه حضرت وصى عليه السلام از اين نفى مستثنى است چه آن جناب نفس پيغمبر و از زبان رسول الله صلى الله عليه و آله مخاطب است بخطاب انك تسمع ما اسمع و ترى ما أرى الا انك لست بنبى [٢] جز وصى عليه السلام چه كسى ميتوانست كه اسرار معارف نبى ختم را فهم كند , و آن قول ثقيلى را كه خداوند عالم فرمود : انا سنلقى عليك قولا ثقيلا [٣] حمل نمايد .

چون در روايات , كلمات وسائط فيض الهى در حد فهم و عقل مردم به آنان القاء مى شد , لذا از روايات مرتبه درايت روات به دست مى آيد كه هر يك در چه حدى از مقامات معنوى بوده اند . مثلا آنچه را كه اميرالمؤمنين عليه السلام به كميل رضوان الله عليه القاء فرموده همه از غرر كلمات حضرت وصى و از اسرار ولايت اند .

آن حديث سؤال از حقيقت كه كميل از امام سؤال كرد ماالحقيقه ؟ امام در جواب فرمود : مالك والحقيقة . و كميل عرض كرد : اولست صاحب سرك ؟ امام فرمود : بلى ولكن يرشح عليك ما يطفح منى .

كه كميل چند بار زدنى فيه بيانا گفت و التماس بيان حقيقت نمود و