انه الحق - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٨٤ - مطلبى به صورت خطابى و استحسانى در تأكيد موضوع مسائل عرفانى

للذين كفروا ليستيقن الذين اوتوا الكتاب ويزداد الذين آمنوا ايمانا , و در قرآن همين يك تسعه عشر است .

ذيل حديث مروى مجمع اين بود كه ليجعل الله كل حرف منها جنه من واحد منهم و به ظاهر عبارت بايد بفرمايد منها چه هم در ذوى العقول است و حديث در مجمع از مخطوط مصحح , و مطبوع معتمد چنانست كه نقل كرده ايم و همان هم صحيح است زيرا در علق زبانيه مدعو است .

اين نوزده زبانيه به بيان آيه بعد آن ملائكه اند و در تحريم هم تصريح به ملائكه شده است يا ايها الذين آمنوا قوا انفسكم واهليكم نارا وقودها الناس والحجاره عليها ملائكه غلاظ شداد لا يعصون الله ما امرهم ويفعلون ما يؤمرون .

و در ملك تعبير به خزنه شده است : كلما القى فيها فوج سألهم خزنتها الم يأتكم نذير . پس زبانيه ملائكه موكل بر نارند كه به اصحاب نار و خزنه تعبير شده اند حضرت وصى عليه السلام فرمود : ان الكتاب يصدق بعضه بعضا , و نيز فرمود : كتاب الله ينطق بعضه ببعض ويشهد بعضه على بعض . [١] و چون زبانيه ملائكه اصحاب نارند , در فهم آيات و عيد بر خلود مثل اولئك اصحاب النار هم فيها خالدون بين صحبت نار و عذاب بايد فرق گذاشت كه مجرد مصاحبت عذاب نيست . اما چرا آن عده فتنه اند اين زمان بگذار تا وقت دگر .

مرحوم نراقى در خزائن آورده است كه : البسمله تسعه عشر