اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ١٥ - الف) تفاوت ميان لعن و سبّ

يعنى متعلّق رجحان، لعن ظالمين است، امّا متعلّق حرمت سبّ، معبود كفّار است.

از طرفى، امكان تحقّق سبّ نسبت به خداوند تبارك و تعالى از سوى كفّار وجود دارد، ولى امكان تحقق لعن نسبت به خداوند تبارك و تعالى از طرف مخالفان و كفّار موجود نمى‌باشد؛ چرا كه اين معنى قابل تصوّر نيست.

از تفاوت‌هاى بين سبّ و لعن آن است كه در مفهوم و معناى سبّ، اهانت و تنقيص دشنام داده شده معتبر است، و بايد عنوانى باشد كه موجب اهانت ديگرى باشد؛ مانند اينكه به او «حمار» يا «كلب» يا «حيوان» خطاب‌

شود؛ و از اين جهت، در سبّ، قصد هتك و اهانت نيز معتبر است. مرحوم محقّق خوئى در مصباح الفقاهه‌ [١] آورده‌اند:

«الظاهر من العرف واللغة إعتبار الإهانة والتعبير في مفهوم السبّ وكونه تنقيصاً وإزراءً علي المسبوب وأنّه متّحد مع الشتم».

مرحوم شيخ انصارى، تشخيص مصاديق سبّ را به عرف واگذار نموده است، كه ما با مراجعه به عرف، مى‌توانيم چنين شرطى را استفاده نماييم.

تفاوت ديگر، آن كه سبّ از مصاديق قول زور است و از آيه شريفه‌ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ [٢] حرمت آن استفاده مى‌شود؛ چرا كه مراد از «قول زور» كلام قبيح بوده و بهترين مصداق آن سبّ است؛ در حالى كه روشن است «لعن» از مصاديق قول زور به‌شمار نمى‌رود. آرى، اگر قول زور را به باطل تفسير نموده و بگوييم مراد از آن، كلام‌

[١]- جلد اول، صفحه ٤٤١.

[٢]- الحج: ٣١.