اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ٥٤ - بررسى سند زيارت عاشورا در مصباح الزائر
در كتاب فوائد الرضويه مرقوم است كه آن بزرگوار مدّتى در بغداد و زمانى در حله و مدّتى هم در نجف ساكن بوده است. او وصيت كرد جنازهاش را به نجف ببرند و زير پاى والدينش دفن كنند تا به امر قرآن به تواضع در قبال والدين حياً و ميتاً عمل كرده باشد.
پيشتر ذكر شد كه اگر مرحوم سيد زيارت عاشوراى معروف را در اقبال ذكر نكرده است، بدين جهت بوده كه از ضايع شدن زيارات جلوگيرى كند، لذا فرموده در مصباح الزائر دو زيارت را آوردهام در اين كتاب هم دو زيارت ديگر را مىآورم. پس نياوردن زيارت عاشورا در اقبال دليل بر ضعف سند آن نيست و گفتار كسى كه آن را دليل بر ضعف سند
دانسته از مصاديق افترا و قلّت تتبع مىباشد.
نكته چهارم: زيارت عاشورا كه در حديث صفوان از امام صادق (ع) نقل شده از سنخ زيارات متداول نيست، بلكه همانگونه كه مرحوم حاجى نورى فرمودهاند از سنخ احاديث قدسى است. اين زيارت حماسه شيعه و از شعارهاى افتخار آميز است و طبق تجويز معصوم مىتوان هر روز آن را خواند تا «كلّ ارض كربلا وكلّ يوم عاشورا» ثابت شود.
اين زيارت همچنان كه پيشتر گفته شد داراى آداب و تشريفات خاصى است كه بايد قبل از زيارت انجام داد و نيز ادعيه و برنامههايى براى بعد از آن وارد شده كه بخشى از آنها نظير دعاى منقول از صفوان بن مهران جمّال را شيخ طوسى در كتاب «مصباح المتهجد» آورده است و در متون اصلى ديگر نيست. [١]
[١]- مصباح المتهجد: ٧٧٧.