اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ١٢ - سخنى پيرامون لعن
در اينجا اين سؤال مطرح است: آيا كسانى كه در مقابل ابا عبدالله الحسين (ع) ايستاده و آن حادثه عظيم و مصيبت
فجيع تاريخ را آفريدند و نيز كسانى كه از قبل زمينه اين واقعه را فراهم نموده، جمعى از مردم را در جهالت و نادانى نگه داشته، مانع از افشاى حقايق شده، و به نحوى عمل نمودند كه برخى پنداشتند، اينان از اهل بيت پيامبر (ص) نبوده و خارجىاند، مشمول اين آيه شريفه نمىشوند؟ آيا بر چنين افراد و گروهى عنوان پنهان كنندگان حق، صادق نيست؟!
بنا بر احاديث و روايات معتبر، دانشمندان و عالمانى كه علم خود را كتمان مىكنند و در اختيار مردم قرار نمىدهند، مصداق اين آيه شريفهاند. از امير المؤمنين على (ع) سؤال شد: بدترين مردم پس از شيطان و فرعون كيست؟ فرمود
: «العلماء إذا فسدوا، هم المظهرون للأباطيل، الكاتمون للحقائق وفيهم قال الله عزّ وجلّ اولئك يلعنهم الله ويلعنهم اللاعنون». [١]
علاوه بر اينكه قرآن، در آيات متعدّدى، لعن را مورد توجه قرار داده است، در كلمات و سيره پيامبر اكرم (ص)، اين مطلب به وضوع ديده مىشود:
الف: هنگامى كه پيامبر اسامه را در جنگ موته به عنوان امير قرار داد، برخى از اصحاب پيامبر (ص) از همراهى با او سر باز زدند؛ رسول خدا (ص) فرمود:
«جهّزوا جيش اسامة لعن الله المتخلّف عنه حتّي قالها ثلاثاً». [٢]
راستى، چهكسانى متخلّفان از لشكر اسامه بودند؟ آيا آنان
[١]- تفسير برهان ١٧١: ٢.
[٢]- فتح البارى للعسقلانى ٨٧: ٧؛ كنز العمال ٥٧٢: ١٠، ح ٣٠٢٦٦.