اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ٥٠ - (٣) اثبات اعتبار توسط اجماع قولى و علمى
عاشورا بخوانند و سپس قبض روح شوند و دعايشان هم مستجاب شد و پس از پايان اين زيارت درگذشتند.
مرحوم شيخ صدراى بادكوبهاى با تبحرّش در علوم عقلى و نقلى آنچنان مقيد به زيارت عاشورا بود كه به هيچ عنوان آن را ترك نكرد و كسى باورش نمىشد كه ايشان اين چنين پايبند به عبادات و زيارت عاشورا باشد. [١]
از مرحوم علامه مجلسى نقل شده است كه در ميان شاگردان فاضل مرحوم شيخ طوسى كه درجه اجتهاد داشتهاند، بيش
از سيصد نفر از خاصه و افزون بر اين تعداد از عامه بودهاند. در آن زمان، بنىعباس حكومت مىكردند و به نوعى در تعظيم و تكريم علما اهتمام بسيار داشتهاند. آنان يك صندلى براى شيخ تخصيص داده بودند تا تدريس كند (زيرا خلفاى عباسى براى شخص وحيد عصر خود هر كسى كه بود، يك صندلى رسمى تخصيص مىدادند تا روى آن تدريس نمايد).
در مجالس عظيم همه گونه مذاكرات علمى در اصول و فروع حتى در امامت نيز مطرح مىشده است. نقل است كه نزد خليفه وقت سعايت كردند كه شيخ طوسى و اتباع او صحابه را سب مىكنند، چنان كه در كتاب مصباح خود گويد از دعاهاى روز عاشورا است «اللهم خُصّ انتَ اوّل ظالمٍ باللعنِ منّي ...».
پس به دستورخليفه شيخ و كتاب مصباح او را احضار كردند. چون شيخ از حقيقت امر مستحضر شد به الهام خداوندى گفت كه مراد از
[١]- آيت الله سيد محسن خرازى روزنهاى به عالم غيب: ٩٠.