با چهره پرفروغ هدايت امام به حركت درآمد، مصباح هدايت حسينى آن‌چنان پرتو افكن بود كه تمامى ظلمت‌ها را زدود و كليه افرادى كه در تاريكى در كمين بودند، را شناساند و تمامى رسوايى‌هاى دشمن را برملا نمود. در اين مدرسه هدايت‌گر، عالى‌ترين درس‌هاى عقيدتى، سياسى، اخلاقى و رفتارى تدريس شد.

امام حسين (ع) در نخستين گام، برنامه خود را تحت عنوان امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه عليه ديو زر و زور و افشاى لايه‌هاى تزوير گوشزد نمود. شيوه خود را درباره مشكلات اسلام، صبر و رضا، توكل و رجا، شكر و وفا اعلام كرد. در اين حركت غرور آفرين از امام به جز صداقت، مهر و وفا، رحمت و صفا وسرافرازى چيز ديگر مشاهده نشد. از اصحاب و ياران با وفاى امام كه به عنوان حمايت امام اعلان وفادارى كردند و تا آخر بر

اين بيعت ايستادند، غير از تولى و تبرى، تقوا و امانت دارى، وفادارى و باطل زدايى، ادب و احترام، شرافت و كرامت نفس، شجاعت و استقامت چيز ديگرى ديده نشد.

از آن ياران كه بعد از برداشتن بيعت، با امام ماندند آن‌چنان ارزش‌ها تجلى يافت كه امام در شب عاشورا فرمودند: «من در تاريخ، اصحابى بهتر و باوفاتر از اصحاب و ياران خود سراغ ندارم» و آنان كه به اسارت درآمدند آن چنان از خون شهيدان بهره‌گيرى به عمل آوردند كه لرزه بر تمام كاخ‌هاى ستم افتاد و اساس حكومت يزيد به سستى گراييد. با خطبه‌هاى آتشين عقيله بنى هاشم زينب (س) و ساير دخترهاى اميرالمؤمنين (ع) و سخنان كوبنده امام سجاد (ع) تمام دسيسه‌هاى چهل ساله معاويه و يزيد نقش بر آب شد. با يك جمله‌ «ما