اعتبار زيارت عاشورا
(١)
مقدمه
٧ ص
(٢)
سخنى پيرامون لعن
٨ ص
(٣)
الف) تفاوت ميان لعن و سبّ
١٣ ص
(٤)
ب) حكم فقهى لعن
١٧ ص
(٥)
معرفى كتاب
٢٨ ص
(٦)
گفتارگشايى
٣١ ص
(٧)
نكاتى پيرامون اعتبار زيارت عاشورا
٣١ ص
(٨)
گفتار نخست بررسى روشهاى اثبات اعتبار زيارت عاشورا
٣٧ ص
(٩)
(1) روش متأخرين
٣٧ ص
(١٠)
الف) بررسى سند زيارت در كتاب كامل الزيارات
٣٩ ص
(١١)
ب) بررسى سند زيارت در كتاب مصباح المتهجد
٤١ ص
(١٢)
(2) روش قدما
٤٤ ص
(١٣)
(3) اثبات اعتبار توسط اجماع قولى و علمى
٤٨ ص
(١٤)
بررسى سند زيارت عاشورا در مصباح الزائر
٥١ ص
(١٥)
(4) اثبات اعتبار از راه قاعده تسامح در ادله سنن
٥٥ ص
(١٦)
(5) اثبات اعتبار از راه بركات و ثمرات خواندن اين زيارت
٥٦ ص
(١٧)
الف) ثمرات برزخى خواندن زيارت عاشورا
٥٦ ص
(١٨)
ب) رفع خطر ابتلاى شيعيان سامرا به وبا در اثر خواندن زيارت عاشورا
٥٩ ص
(١٩)
ج) خواندن زيارت عاشورا براى پيدا شدن قالىهاى مسروقه
٦١ ص
(٢٠)
د) دستور العمل مرحوم شاه آبادى
٦٢ ص
(٢١)
خاتمه
٦٢ ص
(٢٢)
الف) تأملى ديگر بر سند زيارت عاشورا
٦٢ ص
(٢٣)
ب) پرسشهاى ديگر در مورد زيارت عاشورا
٦٦ ص
(٢٤)
گفتار دوم يادآورى برخى نكات مهم
٦٨ ص
(٢٥)
(1) اجازه روايى براى بررسى سند
٦٩ ص
(٢٦)
(2) بخشى پيرامون بنى اميه و لعن آنان
٧١ ص
(٢٧)
(3) تجديد خاطرة عاشورا و آثار آنان
٧٥ ص
(٢٨)
(4) حكم غسل براى انجام زيارت عاشورا
٨٣ ص
(٢٩)
(5) آمار شهدا در واقعه كربلا
٨٦ ص
(٣٠)
آمار شهداى بنى هاشم از كتاب اعيان الشيعه
٨٨ ص
(٣١)
آمار شهداء بنى هاشم در كتاب ارشاد
٩٠ ص
(٣٢)
(6) اسباب و اهداف نهضت عاشورا
٩٠ ص
(٣٣)
(7) مشروعيت زيارت اهل قبور
٩٤ ص
(٣٤)
(8) لزوم مأثور بودن زيارت عاشورا
٩٤ ص
(٣٥)
زيارت عاشوراى معروف
٩٩ ص
(٣٦)
ترجمه زيارت عاشورا
١٠٤ ص
(٣٧)
زيارت دوم عاشورا
١٠٩ ص
(٣٨)
زيارت سوم عاشورا
١٢١ ص
(٣٩)
فهرست منابع
١٢٧ ص

اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ٩٢ - (٦) اسباب و اهداف نهضت عاشورا

امام در اين نهضت اسلام مدوّن را مبدل به اسلام مجسّم نمود. ارزش‌هاى معنوى، اخلاقى و فقهى را براى آزادگان جهان و فقيهان و انديشمندان معين كرد.

مطلب ديگرى كه بايد تذكر داده شود اين است كه امام در بستر عهد شكنى و بى‌وفايى كوفيان و در مبارزه با سپاه يزيد، روش مبارزه را به گونه‌اى بس حكيمانه انتخاب كرد.

مارمين آلمانى در ارزيابى و تحليل روش امام حسين نوشته است: امام حسين‌

در ساعات پايانى جنگ با كوفيان كارى كرد كه فلاسفه جهان را متحير ساخت و آن آوردن كودك خردسال خود به ميدان جنگ و مطالبه آب (كه از مباحات اوليه فقه اسلام است) براى ادامه حيات آن كودك بود. اين عمل امام آن‌چنان مؤثر بود كه سپاه مخالف را در بلواى جنگ منقلب كرد و نزديك بود بخش عظيمى از سپاه، جنگ را رها و كربلا را ترك نمايند. كوفيان به دستور عمر بن سعد به جاى آب جواب امام را با تير سه‌شعبه‌اى كه به گلوى آن معصوم مظلوم اصابت كرد، دادند. آنان با اين اقدام ظالمانه، خود را چنان رسوا كردند كه به هيچ وجه قابل توجيه نخواهد بود.

يعقوبى مى‌نويسد در روز عاشورا در وداع واپسين، طفل ديگرى را كه همان روز متولد شده بود براى خواندن اذان و اقامه به گوشش كه يك سنت اسلامى است به دست امام دادند. مع الاسف قبل از اتمام اذان و اقامه او را هم هدف تير قرار دادند.

اين دو مورد هم پرونده عملكرد امام (ع) را به بهترين خاتم‌ها ختم و بنى اميه را تا ابد منفور و مظلومان كربلا را محبوب آزادگان جهان قرار داد.