اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ٧٢ - (٢) بخشى پيرامون بنى اميه و لعن آنان

تزوير تأسيس گرديد و تا ١٣٢ قمرى به طول انجاميد. حاكمان اموى در ظلم و طغيان خاصه بر اهل بيت پيامبر (ع) هيچ مرز و حدى را قائل نبوده و چهره تاريخ را تا ابد تيره و تار كردند.

معاويه و فرزندش يزيد براى بقاى حكومت غصبى خود به تمام جنايات و انواع و اقسام ستم‌ها بر اهل بيت (ع) و پيروان آنان اقدام نمودند. جنگ صفين يكى از اعمال معاويه و حادثه كربلا هم يكى از اقدامات يزيد است. [١]

در زيارت عاشورا اين عبارت آمده كه‌ «اللهم العن بني امية قاطبة» در حالى‌كه در ميان بنى اميه افراد ممدوح وجود دارد.

به گواهى تاريخ، دو تن از حاكمان اموى را ستوده‌اند؛ يكى معاويه بن يزيد كه خود را از خلافت غصبى خلع نمود و يكى هم عمر بن عبد العزيز كه سبّ امير المؤمنين را تعطيل و فدك را به اولاد فاطمه برگردانيد و نيز در ميان بنى اميه فردى بوده است به نام خالد بن سعيد بن عاص، وى از جمله دوازده نفرى است كه با خلافت سقيفه مخالفت نموده و با دلائل قوى خلافت را از آن امير المؤمنين على (ع) دانسته است.

او و يازده يارى كه داشت چنان عرصه را بر ابوبكر تنگ نمود كه مجبور شد از منبر فرود آيد و سه روز در

منزل منزوى شود. وى تا پايان از فدائيان اهل بيت (ع) محسوب مى‌شد. [٢]

يكى ديگر از افراد ممدوح سعد الخير مى‌باشد كه از فرزندان عبد العزيز بن مروان است.

[١]- همان.

[٢]- احمد بن ابى عبدالله البرقى كتاب الرجال، تهران، دانشگاه تهران، ص ٦٣.