تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥١٧ - اشاره
[سوره النحل (١٦): آیات ١٢٠ تا ١٢٨]
اشاره
إِنَّ إِبْراهِیمَ کانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِیفاً وَ لَمْ یَکُ
مِنَ الْمُشْرِکِینَ (١٢٠) شاکِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلی
صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (١٢١) وَ آتَیْناهُ فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ إِنَّهُ
فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِینَ (١٢٢) ثُمَّ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ أَنِ
اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِیمَ حَنِیفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ
(١٢٣) إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَی الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِیهِ وَ
إِنَّ رَبَّکَ لَیَحْکُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فِیما کانُوا
فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (١٢٤)
ادْعُ إِلی سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَ
الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ إِنَّ
رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ
بِالْمُهْتَدِینَ (١٢٥) وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما
عُوقِبْتُمْ بِهِ وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَیْرٌ لِلصَّابِرِینَ (١٢٦)
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُکَ إِلاَّ بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ
لا تَکُ فِی ضَیْقٍ مِمَّا یَمْکُرُونَ (١٢٧) إِنَّ اللَّهَ مَعَ
الَّذِینَ اتَّقَوْا وَ الَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ (١٢٨)
١٢٠- ابراهیم امتی بود مطیع خدا، موحد و از مشرکان نبود.
١٢١- شکرگزار نعمتهای خدا بود، خدا او را برگزید و به راه راست هدایتش فرمود.
١٢٢- به او در دنیا پاداش نیکو دادیم و او در آخرت از صالحین خواهد بود.
١٢٣- سپس به تو وحی کردیم که از دین ابراهیم پیروی کن، ابراهیمی که موحد بود و از مشرکان نبود.