تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦١ - نکتهها
ناگفته نماند: به هنگام نزول قرآن یگانه مصداق آیه علی بن ابی طالب صلوات اللَّه علیه بود و تصدیق او که عالم به قرآن بود دلیل رسالت آن حضرت نسبت به مشرکان مکه بود.
نکتهها
محو و اثبات: در زمینه آیه یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ گفته
شد که آن نسبت به آیه ما قبل درباره نسخ شریعتهاست ولی در عین حال یک
قاعده کلی است و اطلاق آن میرساند که خدا روی وجود علل و مقتضیات بعضی از
چیزها را محو و اثبات یعنی سرنوشتها را عوض میکند مثلا در بیان حضرت موسی
که به قوم خود فرمود: ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِی کَتَبَ
اللَّهُ لَکُمْ اگر به حرف موسی گوش داده وارد زمین فلسطین میشدند در آنجا
ساکن میشدند ولی به حرف موسی اهمیت نداده و داخل نشدند، تقدیر برگشت و
خدا فرمود: فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَیْهِمْ أَرْبَعِینَ سَنَةً
یَتِیهُونَ فِی الْأَرْضِ لازم است در اینجا چند روایت نقل شود:
١- امام
سجاد علیه السّلام میفرمود: اگر آیهای در قرآن نبود به شما از هر آنچه
تا قیامت میشد خبر میدادم امام باقر فرماید گفتم کدام آیه است فرمود:
یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ.
٢-
«عن
ابی عبد اللَّه علیه السلام قال: ما بعث اللَّه نبیا حتی یأخذ علیه ثلث
خصال الاقرار للَّه بالعبودیة و خلع الانداد و ان اللَّه یقدم ما یشاء و
یؤخر ما یشاء».
٣- فضیل گوید: از امام باقر علیه السّلام شنیدم
میفرمود: علم خدا دو تا است یکی آنکه به ملائکه و رسل و انبیاء تعلیم کرده
است دیگری علمی است که نزد