تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٩٠ - نظری به سوره مبارکه

سوره رعد

اشاره

در مکه نازل شده و چهل و سه آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- مطالب سوره نشان می‌دهد که همه آیات آن مکی است، المیزان نیز چنین نظر می‌دهد، در عین حال در مکی و مدنی بودن آن اختلاف کرده‌اند و همانطوری که در مقدمه گفته شد آن دهمین سوره است که در مدینه نازل گردیده است.
محمّد بن سائب کلبی و مقاتل گفته‌اند: همه‌اش مکی است بجز آیه پایانی سوره: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ که درباره عبد اللَّه بن سلام نازل گردیده است ولی این حرف قابل قبول نیست و خواهد آمد که آیه درباره امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه است و آخر سوره به اولش بر می‌گردد.
به نظر حسن و عکرمه و قتاده: همه آن مدنی است، بجز آیه ٣١ و ٣٢، این حرف نیز اجتهاد بدون دلیل است.
٢- عدد آیات آن در قرائت کوفی چهل و سه است، دیگران چهل و پنج و چهل و هفت نیز گفته‌اند، ولی قرائت کوفی قابل اعتماد است که به حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام منسوب می‌باشد، به نقل تفسیر خازن: این سوره دارای هشتصد و پنجاه و پنج کلمه و سه هزار و پانصد و شش حرف است و اللَّه العالم.
٣- تسمیه آن به «رعد» به علت آیه چهاردهم است که در آن، این کلمه