تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٩ - کلمهها

کلمه‌ها

سلطان: سلطه: تمکن و قدرت، یا قدرت از روی قهر. سلطان: دلیل و حجت که سبب سلطه و غلبه است، مراد از آن در اینجا معجزه می‌باشد.
ملأ: مل‌ء (بفتح- م): پر کردن خواه با آب باشد یا غیر آن. ملاء به معنی جماعت و اشراف ناس است که هیبت آنها سینه‌ها را پر کند.
ورد: ورد (بکسر اول) به چند معنی آمده است: اشراف بر آب.
آبی که بر آن وارد شوند. جماعتی که وارد آب می‌شوند. عطش و غیره. مراد از آن در آیه به قرینه مورود ظاهرا آب است چنان که مجمع البیان و المیزان و المنار اختیار کرده‌اند یعنی آتش بد آبی است که بر آن وارد می‌شوند طبرسی فرموده: خدا بر آتش لفظ ورد مورود اطلاق کرده تا مطابق باشد با نهرها و چشمه‌ها که اهل بهشت وارد می‌شوند، المنار آن را اشاره به نومیدی می‌داند.
رفد: رفد (بکسر اول): عطیه. یاری «الرفد الرفود»: عطیه عطا شده.
انباء: نبأ: خبر مهم و پر فائده. از کلیات ابو البقاء نقل شده: نبأ و انباء در قرآن در چیزهایی که اهمیت دارند و عظیم الشأن هستند