تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٤ - نظری به سوره مبارکه

سوره ابراهیم

اشاره

در مکه نازل شده و پنجاه و دو آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- سوره ابراهیم هفتاد و دومین سوره است که بعد از سوره نوح در مکّه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره چهاردهم است، اگر ترتیب نزول حتمی باشد به نظر می‌آید که در سالهای دهم و یازدهم بعثت نازل شده است:
٢- عدد آیات آن در قرائت کوفی پنجاه و دو، در قرائت شامی پنجاه و پنج در قرائت حجازی پنجاه و چهار و در قرائت بصری پنجاه و یک است از همه معتبر قرائت کوفی است که توسط عاصم بن ابی النجود و ابو عبد الرحمن سلمی به حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام می‌رسد (مجمع البیان).
به نقل تفسیر خازن عدد کلمات این سوره دارای هشتصد و شصت و یک کلمه و سه هزار و چهارصد و سی و دو حرف می‌باشد.
٣- تسمیه آن به «سوره ابراهیم» به علّت ذکر حالات آن حضرت در آیات ٣٥ تا ٤١، است به عنوان «تسمیة الکل باسم الجزء» به نظر می‌آید که این نامگذاری از جانب رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله بوده باشد، و نیز ظاهر آنست که همه سوره به یک بار نازل گردیده و برای نزول تدریجی دلیلی در دست نیست، روایتی که درباره آیه ٢٨ نقل شده ظاهرا از باب تطبیق است نه شأن نزول.