تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٨٥ - شرحها

شرحها

در این آیات مطالب گذشته توجیه شده است، یعنی پیشامدهای قوم لوط و مانند او از این جهت است که جهان به حق آفریده شده و روی نظامات متقن می‌چرخد، جهان بی‌هدف و بی‌نقشه نیست متخلّفان کوبیده می‌شوند و نیکوکاران موفق می‌گردند، همین حق آفریده شدن علت وجود قیامت و آمدن است. آن گاه فرموده ما به تو قرآن داده‌ایم که روشنگر این حقائق است، به نعمت و گسترش وسائل زندگی مشرکان بی‌اعتنا باش و با مؤمنان که مکتب تو را پذیرفته‌اند مدارا و مهربانی کن و با آنها باش و بگو من انذار کننده آشکارم، شما را از عذابی می‌ترسانم که بر مسخره کنندگان قرآن نازل گردید. رسالت را آشکار کن از مشرکان بر کنار باش از شرّ مسخره کنندگان در امانی می‌دانیم که از گفتار مشرکان سنیه‌ات تنگ می‌شود، بحمد و تسبیح و عبادت حق ادامه بده که پیروز خواهی بود.
٨٥ و ٨٦- وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ.
این آیه در رابطه با بلایای گذشته است که اقوام انبیاء گرفتار شدند و نیز در رابطه با آمدن قیامت است چنان که در نکته‌ها خواهد آمد، حق بودن خلقت آسمانها و زمین، مقتضی وجود آخرت است لذا در تعقیب آن فرموده: وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ حق در مقابل باطل است یعنی جهان بحق و برای غرض و غایت