تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٥٢ - شرحها

شرحها

در آیات گذشته خواندیم که مشرکان به رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نسبت جنون داده و آمدن ملائکه را خواستند، در جواب گفته شد که ملائکه به حق فرستاده می‌شوند، ظرف این جهان آمدن ملائکه را اقتضاء نمی‌کند، ولی آیات توحید جهان را پر کرده، صاحبان بصیرت و انصاف می‌توانند، به توحید و نبوت آن حضرت ایمان بیاورند، به دنبال این مطالب مناسب بود ماجرای آدم و شیطان و اثر شوم استکبار و مقابله با فرمان خدا گفته شود تا روشن گردد که این میدان از اول پیدایش انسان باز شده و در اثر آن انسانها به دو قسمت تقسیم شده‌اند و این جریان ادامه پیدا خواهد کرد، باشد که مردم به عاقبت خود و سعید و شقی شدن بیاندیشند و مسئله لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ را در یاد داشته باشند و اللَّه العالم.
آیات شریفه از لحاظ مفهوم، روشن و واضح هستند ولی از لحاظ مصداق و پیاده شدن فهم ما و لا اقل فهم نگارنده از درک آنها عاجز است، می‌شود آنها را از آیات متشابه دانست و گفت: آمَنَّا بِهِ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا ... آل عمران/ ٧ به نظر می‌آید که این مقدار گفتن کافی بوده و احتیاج به بیان بیشتر نداشته است:
٢٦ و ٢٧- وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ جن و انس دو موجود مکلّف و با شعور روی زمین هستند و به علّت مکلف و با شعور بودن مورد نظر خدا و دو موجود پر ارزش می‌باشند و به لقب «ثقلان» دو چیز گرانقدر، مفتخر شده‌اند: سَنَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَ الثَّقَلانِ رحمن/ ٣١ و بارها به صورت یا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مورد خطاب واقع شده‌اند.