تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥١٢ - شرحها

طبیعی.
اهل: اهلال: بلند کردن صدا، «اهل المولود»: بچه وقت ولادت فریاد کرد أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ در بقره/ ١٧٣، مائده ٣، انعام ١٤٥ گذشت.
باغ: باغ به معنی طالب و مایل «عاد» به معنی متجاوز از حد نیاز است.
کذب: (بفتح کاف و کسر ذال): دروغ (و بر وزن جسر): دروغگویی

شرحها

به دنبال آیات گذشته، در این آیات اهل مکه یا مسلمین و مشرکان تهدید شده‌اند از اینکه مانند اهل آن شهر بلادیده شوند، آن وقت مقداری از محرمات را شمرده که مشرکان به آنها اعتنا نمی‌کردند و از خود حلال و حرام جعل می‌کردند، در این زمینه باشکالی که از طرف یهود به واسطه مشرکان شده جواب داده شده است و با چاره‌سازی به واسطه توبه سخن تمام گردیده است.
١١٢- وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْیَةً کانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً یَأْتِیها رِزْقُها رَغَداً مِنْ کُلِّ مَکانٍ فَکَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما کانُوا یَصْنَعُونَ این مثل مثل شهری است که مردم آن در امن و آرامش بودند، روزیشان از هر طرف به فراوانی می‌رسید هم ایمنی داشتند و هم وسائل زندگی به طور فراوان ولی کفران نعمت کردند و پیغمبرشان را چنان که در آیه بعدی است تکذیب کردند در نتیجه هم امنیّت از دستشان رفت و هم مبتلا به قحطی و گرسنگی شدند در اینجا چند مسئله هست:
١- آیا چنین شهری در گذشته وجود داشته است یا فقط یک مثلی است،