تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٥٥ - شرحها

شرحها

در این آیات مقداری از بدعتهای مشرکان نقل شده است، از جمله اینکه می‌گفتند: فلان مقدار از کشت، مال معبودهای ماست به خدا نسبت دختران می‌دادند، دختر را عار و ننگ می‌دانستند و از شنیدن ولادت آن پر از خشم می‌شدند و به فکر زنده بگور کردن می‌افتادند خدا کارش بر مهلت است و گرنه معاقب می‌شدند، شیطان اعمال بد مشرکان را در نظرشان آراسته است، پیامبران برای اصلاح انسانها آمده‌اند، این افسانه‌ها و بدعتها سرگرمشان کرده و از درک واقعیات محرومشان کرده بود، پیامبران چراغ هدایت به دست، انسان را بترک افسانه‌ها و درک واقعیات می‌خواندند.
٥٦- وَ یَجْعَلُونَ لِما لا یَعْلَمُونَ نَصِیباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ تَاللَّهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَفْتَرُونَ به نظر می‌آید مراد از «یجعلون» همانست که در سوره انعام/ ١٣٦ گذشت وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِیباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَکائِنا فَما کانَ لِشُرَکائِهِمْ فَلا یَصِلُ إِلَی اللَّهِ ... که مقداری از کشت را مال معبودها دانسته و برای آنها صرف می‌کردند، واو در وَ یَجْعَلُونَ ظاهرا برای استیناف است، مراد از «لما» اصنام و فاعل لا یَعْلَمُونَ ظاهرا «لما» است باعتبار معنایش