تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٩ - کلمهها
٢١- هیچ چیزی نیست مگر آنکه انبارهای آن نزد ما است و آن را جز به اندازه معین نازل نمیکنیم.
٢٢- بادها را آبستن کننده فرستادیم و از آسمان آبی نازل کردیم، از آن شما را آب دادیم، که شما خازن و نگهدارنده آن نیستید.
٢٣- فقط ما زنده میکنیم و میمیرانیم و ما وارث همه هستیم.
٢٤- حقا که پیشینیان شما را دانستهایم و پیشینیان شما را میدانیم.
٢٥- حقا که پروردگار تو همه را محشور و زنده میکند که او حکیم و داناست.
کلمهها
بروجا: برج آشکار شدن. «تبرجت المرأة»: زن زینت خود را آشکار کرد، بروج
سه بار در قرآن آمده است، مراد از آن ستارگان است که به علّت آشکار بودن
بروج نامیده شدهاند، زمخشری و غیر او از مفسران گفتهاند: بروج ستارگان
بزرگ و درخشندهاند بروج دوازده گانه یونانی، چیزهای اعتباری هستند، مراد
قرآن غیر از آنهاست (قاموس قرآن- برج).
رجیم: رجم: سنگ زدن. سنگسار کردن. به معنی طرد کردن نیز آید، رجیم به معنی مطرود و رانده شده از رحمت خدا است.
استرق: سرق: دزدی. استراق نیز به معنی دزدی است «استرق منه:
سرق»، استراق سمع به معنی مخفیانه گوش دادن است اسْتَرَقَ السَّمْعَ به معنای «استرق المسموع» است.
شهاب: شهاب: تکه آتش. ابن اثیر و راغب و دیگران شعله آتش گفتهاند.
مددناها:
مد: زیادت و گسترش، جذب و کشیدن را مد گویند که سبب زیادت است ولی راغب
معنای اصلی آن را کشیدن دانسته و گوید: