تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٨٣ - کلمهها

کلمه‌ها

انباء: نبأ: خبری که دارای فائده بزرگ و مفید علم یا اطمینان باشد، مطلق خبر نیز گفته‌اند، جمع آن انباء است.
اجمعوا: جمع: گردآوردن. اجماع در اکثر اوقات به اجتماع فکر و رأی گفته می‌شود، اجمعوا امرهم» در کارشان هم رأی شدند، فکرشان را گرد آوردند.
حرصت: حرص: علاقه شدید. «حرصت» علاقه‌مند شدی.
کاین: ای بسا. این کلمه اسم مرکب از کاف تشبیه وای منون و مانند «کم» است و اغلب افاده کثرت می‌کند (اقرب الموارد) و هفت بار در قرآن آمده است.
یمرون: مر، مرور: رفتن و گذشتن. «یمرون»: می‌گذرند.
غاشیة: غشی: پوشاندن و فرا گرفتن. غاشیه: فرا گیرنده و پوشاننده.
بغتة: بغت و بغته: ناگهانی. و آن آمدن چیزی است بدون انتظار و ناگهان.
ساعة: ساعة: جزئی از اجزاء زمان. آن در قرآن به معنی مطلق وقت و زمان آمده، مانند قیامت، زمان مرگ و نحو آن.
بصیرة: بصر: بینایی چشم. بصیرت: بینایی و درک و فهم.
استیئس: یأس و استیئاس: نومیدی «استیئس»: نومید شد.
بأسنا: بأس در اصل به معنی شدت و سختی است به معنی عذاب، جنگ مرض و غیره آید که از مصادیق سختی هستند. «بأسنا»: عذاب ما.
قصصهم: قصص (بر وزن شرف): قصه و قصه‌گویی (داستان سرایی) رجوع