در پرتو ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
گفتار اول
١٥ ص
(٣)
گفتار دوم
٢٩ ص
(٤)
3 چگونه خلافت در « يوم الانذار» به كودكى نابالغ سپرده مى شود؟!
٣٠ ص
(٥)
پاسخ كلى اين سه شبهه
٣١ ص
(٦)
نيل به مقام والاى « امامت» قبل از بلوغ!
٣٣ ص
(٧)
خلاصه بحث
٤٩ ص
(٨)
گفتار سوم
٥١ ص
(٩)
خلاصه اى از مطالب گذشته
٥١ ص
(١٠)
فضايل غير اكتسابى، منشأ جبر؟
٥٣ ص
(١١)
اعطاى فضايل غير اكتسابى، اقدامى تبعيض  آميز؟
٥٩ ص
(١٢)
تكاليف بيشتر و سخت  تر براى برخورداران از مواهب تكوينى
٦٣ ص
(١٣)
گفتار چهارم
٧١ ص
(١٤)
اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت
٧٤ ص
(١٥)
گفتار پنجم
٩١ ص
(١٦)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٩١ ص
(١٧)
توجه به يك نكته در حديث « يوم الدار»
٩١ ص
(١٨)
نكته اى در مورد تقيّه
٩٣ ص
(١٩)
ظهور « سكولاريزم» در سقيفه!
٩٤ ص
(٢٠)
اولين نظريه  پرداز سكولاريزم در تاريخ اسلام
٩٦ ص
(٢١)
تجاهل، يكى از شگردهاى معاويه
١٠٠ ص
(٢٢)
حكومت دينى، ديكتاتورى يا دموكراتيك؟!
١٠٥ ص
(٢٣)
ابليس، اولين منكر ربوبيت تشريعى خداوند
١٠٦ ص
(٢٤)
گفتار ششم
١١١ ص
(٢٥)
سقيفه، عبرتى مهم در تاريخ اسلام
١١١ ص
(٢٦)
ماجراى سقيفه
١١٤ ص
(٢٧)
عبرت هايى مهم از سقيفه
١١٩ ص
(٢٨)
گفتار هفتم
١٢٣ ص
(٢٩)
1 دنياپرستى و جاه  طلبى
١٢٤ ص
(٣٠)
2 نفاق و ايمان مصلحتى
١٢٤ ص
(٣١)
3 اختلافات عشيره  اى
١٢٦ ص
(٣٢)
4 حسادت
١٢٨ ص
(٣٣)
5 انتقام  جويى و كينه  توزى
١٣١ ص
(٣٤)
ملاك حب و بغض در اسلام
١٣٣ ص
(٣٥)
گفتار هشتم
١٤٥ ص
(٣٦)
جنگ بر اساس تنزيل و تأويل
١٥٨ ص
(٣٧)
جنگ ارزشى يا جنگ سلطه  جويانه؟
١٦٢ ص
(٣٨)
گفتار نهم
١٦٥ ص
(٣٩)
صبر 25 ساله، چرا؟
١٦٥ ص
(٤٠)
نصب و اذن الهى، تنها ملاك مشروعيت حاكم
١٨٢ ص
(٤١)
گفتار دهم
١٩١ ص
(٤٢)
نقش مردم در مشروعيت و مقبوليت حكومت اسلامى
١٩١ ص
(٤٣)
چكيده اى از مباحث جلسه قبل
١٩١ ص
(٤٤)
روزى صبر و روزى جنگ، چرا؟
١٩٧ ص
(٤٥)
شيعه هاى مدرن!
١٩٩ ص
(٤٦)
مغالطه درباره « حاكميت ملت بر سرنوشت خويش»
٢٠١ ص
(٤٧)
عبرت هايى از تاريخ
٢٠٤ ص
(٤٨)
« ضعف شناخت» و « خودباختگى» عواملى مهم در انحراف هاى جامعه اسلامى
٢٠٦ ص
(٤٩)
خلاصه و چكيده اين ده گفتار
٢١٢ ص
(٥٠)
تقابل « غدير» و « سقيفه» در تاريخ اسلام
٢٢٣ ص
(٥١)
غدير، حادثه اى بسيار مهم و درخور توجه
٢٢٣ ص
(٥٢)
تكرار سقيفه
٢٢٨ ص
(٥٣)
غدير و سقيفه، عبرت هايى بزرگ براى ما
٢٣٢ ص
(٥٤)
غدير در مسلخ سقيفه!
٢٢٥ ص
(٥٥)
معماى ولايت  گريزى
٢٣٩ ص
(٥٦)
1 كينه هاى شخصى
٢٤٢ ص
(٥٧)
3 فقر فرهنگى
٢٤٥ ص
(٥٨)
« دموكراسى» ، ره  آورد باطل سقيفه
٢٤٧ ص
(٥٩)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٢٥٠ ص
(٦٠)
بحثى پيرامون مفهوم « امامت» ، « ولايت» و « ولايت فقيه»
٢٥٧ ص
(٦١)
امامت در آينه لغت
٢٥٧ ص
(٦٢)
ولايت در آينه لغت
٢٦٤ ص
(٦٣)
تفاوت وحى با الهام
٢٦٦ ص
(٦٤)
ولايت تكوينى بشر، مستلزم شرك؟!
٢٦٨ ص
(٦٥)
ولايت فقيه، تعبيرى توهين  آميز نسبت به مردم؟!
٢٧٢ ص
(٦٦)
ولايتِ « مطلقه» فقيه
٢٧٤ ص
(٦٧)
ولايت مطلقه فقيه، مستلزم شرك؟!
٢٧٦ ص
(٦٨)
ولايت مطلقه فقيه، مطلقِ از اسلام؟!
٢٧٧ ص
(٦٩)
« ولايت مدارى» خصيصه مهم « حزب الله» در قرآن
٢٧٩ ص
(٧٠)
ولايت مدارى، نيازمند دو عامل مهم
٢٨٣ ص
(٧١)
تأملى در مفهوم « ولايت»
٢٨٥ ص
(٧٢)
« غدير» ، ترجمانى گويا از « ولايت»
٢٨٧ ص
(٧٣)
ريشه لغوى ولايت
٢٨٩ ص
(٧٤)
تبيين رابطه ولايت بين « خدا» و « انسان»
٢٩١ ص
(٧٥)
استقرار حكومت و ولايت فقيه در ايران
٣٠١ ص
(٧٦)
حفظ اسلام و ارزش  ها، حق و تكليف
٣٠١ ص
(٧٧)
نقش مردم در استقرار حكومت حق
٣٠٣ ص
(٧٨)
استقرار نظام ولايى در ايران
٣٠٨ ص
(٧٩)
ولىّ فقيه و حق قانون  گذارى
٣١٩ ص
(٨٠)
وسعت اختيارات ولىّ  فقيه و اهميت عنصر زمان و مكان در اجتهاد
٣١٩ ص
(٨١)
ولايت مطلقه، ولايت عامه و ولايت خاصه
٣٢٠ ص
(٨٢)
حكومت اسلامى و حق وضع قانونِ خلاف اسلام؟!
٣٢٤ ص
(٨٣)
اراده تشريعى الهى و راه كشف آن
٣٢٧ ص
(٨٤)
احكام اوليه و احكام ثانويه
٣٣١ ص
(٨٥)
حكم حكومتى (ولايى)
٣٣٤ ص
(٨٦)
ولىّ فقيه و مسأله تعيين مصداق و موضوع
٣٣٦ ص
(٨٧)
حكومت ولايى و تهديدهاى پيش رو
٣٤١ ص
(٨٨)
« ولايت» ، عامل وحدت و مانع تفرقه
٣٤١ ص
(٨٩)
شكر نعمتِ « حكومت اسلامى»
٣٤٣ ص
(٩٠)
سياست جديد دشمن عليه نظام اسلامى
٣٤٤ ص
(٩١)
اَشكال مختلف تهاجم فرهنگى دشمن
٣٤٦ ص
(٩٢)
هشدارى به مسؤولان نظام اسلامى
٣٥٠ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص

در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣١٦ - استقرار نظام ولايى در ايران

با همان كاردهاى آشپزخانه براى دفاع از اسلام وارد ميدان شدند. افتخار به شيرزنانى كه در مكتب حسينى پرورش يافتند. آنان پيشگامان انقلاب اسلامى بودند.

امروز پيام ما به دشمنان اسلام آن است كه آن پيرزنان امروز جاى خود را به نسل بعد داده اند. امروز شيرزنان ايران با قدرت و تجربه بيشتر، شناخت افزون تر و با تصميم قطعى تر، براى حفظ اسلام آماده اند. نه تنها زنان، بلكه خيل مردان و جوانان مسلمان با يك اشاره مقام معظم رهبرى تا پاى جان خواهند ايستاد و بارها اين امر را اثبات كرده اند.

 

امام خمينى(رحمه الله) تنها از يك چيز نگرانى داشت و آن اين كه مبادا آنچه بر سر انقلاب مشروطيت آمد بر سر انقلاب اسلامى نيز بيايد. اين مسأله، بزرگ ترين دغدغه امام بود. با ملاحظه سخنرانى‌ها و بيانيه‌هاى امام مى‌توان به خوبى به اين نكته پى برد. امام مى‌فرمود: مبادا ما را به وضع سابق برگردانند و دشمنان بر مملكت مسلط شوند. امروز تمام صفحات وصيت نامه امام خمينى(رحمه الله) براى ما درس بيدارى، راه گشاى مشكلات ما و درمان دردهايمان است. اين سند مهم تنها يك وصيت نامه كم اهميت نيست و نبايد به سادگى از كنار آن گذشت. جمله جمله آن، درمان دردهاى اجتماعى ما است. وصيت نامه‌اى كه سال‌ها پيش به نگارش درآمده، برخى جملات آن گويا براى امروز ما نوشته شده و امام(رحمه الله) وضع كنونى ما را پيش بينى مى‌كرده است. وصيت نامه اول ايشان خيلى پيش تر از وفاتشان نوشته شد و آن گاه امام خمينى(رحمه الله) پس از مدتى تغييرات كمى در متن آن به