ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٥

خود متکی و مستمد از منبع لایزال غیبی هستند .
در سوره مبارکه نمل ، داستان سلیمان و ملکه سبا را نقل می‌کند سلیمان ، ملکه سبا را احضار می‌کند و ملکه به حضور سلیمان روانه می‌شود سلیمان از حاضران مجلس می‌خواهد که تخت ملکه را پیش از ورود خودش حاضر نمایند برخی داوطلب می‌شوند و سلیمان به نوع کار آنها راضی نمی‌شوند تا آنکه : « قال الذی عنده علم من الکتاب انا آتیک به قبل ان یرتد الیک طرفک‌ [١] .
آن که دانشی از لوح محفوظ نزد او بود گفت : من پیش از آنکه چشم به هم‌ بزنی آن را حاضر می‌کنم ( و حاضر کرد ) .
تعبیر قرآن این است که آن دانشمند گفت : " من آورنده آن در این مدت‌ کم هستم " پس حول و قوه را به خود نسبت می‌دهد و بعلاوه می‌گوید آن که‌ دانشی از لوح محفوظ نزدش بود چنین گفت اشاره به اینکه این کار خارق‌ العاده را به موجب نوعی دانش کرد و آن دانش از نوع علومی که در دفترهای بشری تاکنون ثبت شده نیست ، دانشی است که با ارتباط و اتصال‌ به لوح محفوظ یعنی با قرب به ذات حق می‌توان بدان رسید .
و باز قرآن صریحا درباره خود این پیامبر می‌گوید : « فسخرنا له الریح تجری بامره رخاء حیث اصاب و الشیاطین کل بناء و غواص و آخرین مقرنین فی الاصفاد ، هذا عطاؤنا »