راههاى مقابله با تجاوز در سطح بين المللى مشخص شده است. به عبارت ديگر، اگر هدف اصلى سازمان ملل، حفظ صلح و امنيت جهانى است، اين دو فصل چگونگى تحقق اين هدف را به وسيله اركان سازمان تبيين مى‌كند.
تجزيه و تحليل فصل ششم و هفتم، در آشنايى به چگونگى كاركرد سازمان- زمانى كه امنيت جهانى مورد مخاطره واقع شود- مؤثر است.
فصل ششم (منشور): تصفيه مسالمت آميز اختلافها اگر اختلافى بين دولتها در سطح جهان به وجود آيد، بر طبق ماده ٣٣ منشور، دولتها بايد از طريق مذاكره، ميانجيگرى، سازش و داورى به حل و فصل اختلافها اقدام نمايند و از كاربرد زور پرهيز كنند.
«١- طرفين هر اختلاف، كه ادامه آن محتمل است حفظ صلح وامنيت بين المللى را به خطر اندازد، بايد قبل از هر چيز از طريق مذاكره، ميانجيگرى، سازش، داورى، رسيدگى قضايى و توسل به مؤسّسات يا ترتيبات منطقه‌اى يا ساير وسايل مسالمت آميز بنا به انتخاب خود، راه حل آن را جستجو نمايند.
٢- شوراى امنيت در صورت اقتضا از طرفين اختلاف خواهد خواست كه اختلافات خود را به وسايل مزبور تصفيه نمايند.» «١» شوراى امنيت به عنوان ركن مهم و اساسى سازمان ملل اختلافهاى بين دولتها را كه ممكن است به نقض امنيت جهانى منجر شود، مورد بررسى قرار داده و توصيه‌هاى لازم را مى‌كند:
«شوراى امنيت مى‌تواند هر اختلاف يا وضعيتى را كه ممكن است منجر به يك اصطكاك بين المللى گردد يا اختلافى ايجاد نمايد- بدين منظور كه تعيين نمايد محتمل است ادامه آن اختلاف يا وضعيت مزبور حفظ صلح و امنيت بين المللى را به خطر بيندازد- مورد