در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
ائمه دوازده گانه جوهره مفهوم مهدويت
٢١ ص
(٤)
فصل اول اثبات عقيدتى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٢٥ ص
(٥)
سرگردانى پيروان خلفا در تفسير حديث!
٣١ ص
(٦)
فصل دوم ويژگيهاى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٤٣ ص
(٧)
ويژگى اول ولادت مخفيانه حضرت مهدى(عج) كه مورد عنايت بوده و گريزى از آن وجود نداشته است
٤٣ ص
(٨)
شواهد تاريخى بر وجود امام مهدى(عليهم السلام)
٤٥ ص
(٩)
1 - شهادت امامحسن عسكرى(عليهم السلام) به ولادت پسرش اماممهدى(عج)
٤٥ ص
(١٠)
2 - شهادت قابله
٤٦ ص
(١١)
3 - شهادت ديگران بر ديدن امام مهدى(عج)
٤٧ ص
(١٢)
4 - برخورد سلطنت عباسيان با اين حادثه
٤٩ ص
(١٣)
5 - اعترافات علماى اهل تسنن به ولادت حضرت مهدى(عج)
٥٣ ص
(١٤)
منكران ولادت امام مهدى(عج)
٥٥ ص
(١٥)
ويژگى دوم امامت در دوران طفوليت
٥٦ ص
(١٦)
ويژگى سوم غيبت و عمر طولانى
٦٥ ص
(١٧)
1 - اثبات ممكن بودن عمر طولانى
٦٥ ص
(١٨)
2 - اثبات محقق شدن عمر طولانى براى حضرت مهدى(عج)
٦٨ ص
(١٩)
الف طريق عقايدى
٦٩ ص
(٢٠)
ب روش تاريخى
٧٨ ص
(٢١)
فصل سوم ارزش عقيدتى مفهوم مهدويت در مكتب اهلبيت(عليهم السلام)
٩١ ص
(٢٢)
چكيده بحث
٩٦ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٤ - ويژگى اول ولادت مخفيانه حضرت مهدى(عج) كه مورد عنايت بوده و گريزى از آن وجود نداشته است

كه وى زندگى مخفيانه، عمرى طولانى و ولادتى سرّى داشته باشد تا بدين ترتيب دوازدهمين حجّت خدا در زمين باقى باشد، اگر چه از نظرها غايب است.

در اين صورت، مناسبت ندارد كه سؤال شود: چرا ولادت امام مخفيانه صورت پذيرفته است؟ و چرا وجود او بعد از پدرش براى همه معلوم و مشهود نبوده است تا بتوانيم به راحتى او را تصديق كنيم؟ زيرا اگر چنين بود، غيبت و مخفى شدن از نظرها ممكن نبود و مى‌بايست كه تعداد ائمّه از اين بيشتر باشد و اين با احاديث نبويّه‌اى كه نقل شد، موافقت ندارد، پس ولادت مخفيانه از مستلزمات و مقتضيات طبيعى ادلّه‌اى مى‌باشد كه از روايات نبوى فهميده مى‌شود.

اين مباحث روشن مى‌كند كه اثبات خارجى قضيّه‌اى همانند قضيّه ولادت حضرت مهدى و وجود و زندگى‌اش، با بحثهاى تاريخى صرف، امكان ندارد، به خصوص كه اين قضيّه از همان اوّل كاملًا مخفيانه و سرّى بوده است بلكه اين بحثى عقايدى و تاريخى است كه عقيده در آن نقش اصلى را ايفا مى‌كند و بحثهاى تاريخى آن را تا حدّى تكميل مى‌كند. اين قضيه به گونه‌اى بوده است كه جز عدّه‌اى از شيعيان خاص، از آن آگاهى نداشته‌اند، لذا اگر از ديگران در اين باره سؤال مى‌شد، اظهار بى اطّلاعى مى‌كردند و يا آن را انكار مى‌نمودند.