پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت
(١)
سخن ناشر
٩ ص
(٢)
پيشگفتار
١١ ص
(٣)
گفتار اوّل چشماندازى به روز موعود
١٥ ص
(٤)
حضرت مهدى، بقيّة اللَّه
١٧ ص
(٥)
بشريت در انتظار تحقّق يافتن نويد
٢٢ ص
(٦)
بشريت ميان اميد و نااميدى
٢٥ ص
(٧)
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى)
٢٨ ص
(٨)
اميد راستين
٢٩ ص
(٩)
مرگ بر دروغگويان
٣١ ص
(١٠)
امام زمان، بزرگترين آزروى بشريت
٣٤ ص
(١١)
ضرورت اعتقاد به وحى
٣٦ ص
(١٢)
ايمان به تداوم وحى
٣٧ ص
(١٣)
چگونه اميد را در وجودمان پايهريزى نماييم
٣٧ ص
(١٤)
جهان و بيم نابودى
٣٥ ص
(١٥)
نياز ما به اميدوارى
٣٩ ص
(١٦)
روز موعود، آرزوى بشريت و توشه راه
٤١ ص
(١٧)
پيچ و خمهاى خطرناك
٤١ ص
(١٨)
اميد بشريت
٤٤ ص
(١٩)
توشه اميد و خوشبينى
٤٣ ص
(٢٠)
سنّت
٤٥ ص
(٢١)
ظهور
٤٥ ص
(٢٢)
بشريت در انتظار
٤٦ ص
(٢٣)
انتظار فرج نيكوترين اعمال
٤٨ ص
(٢٤)
رابطه انتظار با واقعيت ما
٤٨ ص
(٢٥)
بحران حكومتهاى طاغوتى
٥٠ ص
(٢٦)
انتظار فرج نيكوترين اعمال
٥١ ص
(٢٧)
راز توانمندى ما، در اعتقاد به امام مهدى (عج) نهفته است
٥٢ ص
(٢٨)
اهمّيت اميدوارى و خوشبينى
٥٣ ص
(٢٩)
انديشه انتظار مستكبرين را مىهراساند
٥٤ ص
(٣٠)
گفتار دوم در انتظار امام مهدى (عج)
٥٧ ص
(٣١)
ابعاد حياتى عقيده به امام مهدى (عج)
٥٩ ص
(٣٢)
بينشهاى شناخت امامت و امام
٦٠ ص
(٣٣)
چگونه مىتوان پايههاى رابطه با امام مهدى را محكم ساخت
٦٤ ص
(٣٤)
عقيده به امام مهدى
٦٦ ص
(٣٥)
انتظار مفهومى است مكتبى- نهضتى
٧٠ ص
(٣٦)
فايدههاى عصر غيبت كبرى
٧٣ ص
(٣٧)
فوايد عصر غيبت كبرى
٧٣ ص
(٣٨)
راه بهرهجويى از وجود امام زمان
٧٤ ص
(٣٩)
1- انتظار فرج
٧٥ ص
(٤٠)
2- تقويت روحيّه انسان مؤمن
٧٧ ص
(٤١)
3- بركت دعاى امام (عج) براى پيروانش
٧٨ ص
(٤٢)
4- اجر و پاداش الهى
٧٨ ص
(٤٣)
1- تغيير رفتار
٨٢ ص
(٤٤)
2- آمادگى روحى و جسمى
٨٣ ص
(٤٥)
3- بشارت دادن به ظهور امام
٨٣ ص
(٤٦)
مفهوم راستين انتظار
٨٥ ص
(٤٧)
پيوند ما با امام مهدى
٨٦ ص
(٤٨)
1- تحقّق ظهور، بواسطه مؤمنان مجاهد
٨٦ ص
(٤٩)
2- جهاد دو نوع مىباشد
٨٨ ص
(٥٠)
جهاد سرشت مؤمنين است
٨٨ ص
(٥١)
نجات از آتش دوزخ، والاترين هدف مؤمنين
٨٩ ص
(٥٢)
آنچه يك انسان مؤمن بدست مىآورد
٩٠ ص
(٥٣)
جهاد در همه شرايط
٩١ ص
(٥٤)
حواريّون اسوه مؤمنان
٩٢ ص
(٥٥)
امام مهدى (عج) خورشيد پنهان!
٩٣ ص
(٥٦)
جهات پيوند ما با امام مهدى (عج)
٩٤ ص
(٥٧)
چگونه از منتظران امام مهدى (عج) باشيم؟
٩٧ ص
(٥٨)
مهدى آخرين وصى
٩٧ ص
(٥٩)
ظهور اقتضاى رحمت الهى
٩٨ ص
(٦٠)
ظهور، همان خوشبختى راستين
٩٩ ص
(٦١)
چرا بشريت به اين حالت رسيد
١٠٠ ص
(٦٢)
چاره جويى در مذهب اهلبيت عليهم السلام
١٠١ ص
(٦٣)
مفهوم راستين انتظار
١٠٢ ص
(٦٤)
چگونه امام زمان (عج) را خشنود سازيم؟
١٠٦ ص
(٦٥)
در پيشواز امام مهدى (عج)
١٠٨ ص
(٦٦)
آيا هر جنگى، جهاد مىباشد؟
١١٠ ص
(٦٧)
اوج كشمكش ميان ايمان و جاهليّت
١١٣ ص
(٦٨)
گفتار سوّم ولايت و ايمان به غيب
١١٧ ص
(٦٩)
شالودههاى ولايت الهى
١١٩ ص
(٧٠)
فايدههاى حقيقى
٨١ ص
(٧١)
محورهاى نظام سياسى در اسلام
١٢٢ ص
(٧٢)
سلسله مراتب نظام ولايت
١٢٥ ص
(٧٣)
شورى و دموكراسى
١٢٧ ص
(٧٤)
ولايت، راه تحقّق عدالت
١٣٠ ص
(٧٥)
قرآن، شفايى است بر هر درد!
١٣٠ ص
(٧٦)
حقيقت عدالت
١٣٢ ص
(٧٧)
چرا بىنوايى و محروميّت؟
١٣٣ ص
(٧٨)
آفريدگار، خواهان عزّت و كرامت براى انسانهاست
١٣٤ ص
(٧٩)
دو سفارش الهى
١٣٦ ص
(٨٠)
چگونه جامعه امانت و عدالت بوجود آوريم؟
١٣٦ ص
(٨١)
راه عدالت
١٣٨ ص
(٨٢)
معيار ولى امر
١٣٨ ص
(٨٣)
آيا نياز ما به امامت منتفى شده است؟
١٤١ ص
(٨٤)
در دوران كنونى، امام كيست؟
١٤١ ص
(٨٥)
آثار وجود امام مهدى (عج)
١٤٢ ص
(٨٦)
اهمّيت پيروى از مرجعيت
١٤٣ ص
(٨٧)
خط ولايت همان خط مستقيم است
١٤٤ ص
(٨٨)
شباهتهاى امام مهدى (عج) با حضرت موسى عليه السلام
١٤٧ ص
(٨٩)
شباهتهاى ميان امام مهدى (عج) و حضرت موسى عليه السلام
١٤٨ ص
(٩٠)
اثبات قدرت الهى
١٤٨ ص
(٩١)
انتظار طولانى
١٥٠ ص
(٩٢)
غيبت صغرى
١٥١ ص
(٩٣)
وظيفه ما در دوران غيبت
١٥١ ص
(٩٤)
مفهوم ايمان به غيب چيست؟
١٥٣ ص
(٩٥)
اهلبيت خود، اولوالامر مىباشند
١٤٠ ص
(٩٦)
سنّت آسمانى
١٦٢ ص
(٩٧)
نياز ما به پيوند غيب
١٦٦ ص
(٩٨)
توشه ما در مقابله مشكلات
١٦٦ ص
(٩٩)
رهبرى و تصميمگيرى مشكل
١٦٧ ص
(١٠٠)
ايمان به حقايق غيبى
١٥٨ ص
(١٠١)
ضرورت اهمّيت بخشيدن به مسائل غيبى
١٦٩ ص
(١٠٢)
براى نجات مستضعفين
١٧٠ ص

پيشوايان صديقين امام زمان( عج) آرزوى بشريت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٩ - اثبات قدرت الهى

هنگاميكه همه نااميد شدند و به اين نتيجه رسيدند كه پناهگاه و يارى دهنده‌اى جز خدا وجود ندارد و نيز هنگامى كه تمامى وسايل طبيعى از رساندن خير، خوشبختى و رفاه به مردم، ناتوان گشتند؛ خداوند متعال براى اينكه بر بندگان خود ثابت كند كه تنها اوست چيره شونده بر بندگانش و حكمران و مسلّط بر آنها؛ و فرمانروايى و ملك تنها از آن او مى‌باشد؛ حضرت موسى عليه السلام را كه در دامان فرعون پرورش يافته بود، برانگيخت تا بر بشريت ثابت كند كه، اگرچه انسانى بتواند طغيان نمايد و در زمين استكبار بورزد، امّا هميشه خداوند متعال از او بزرگتر خواهد بود و روزى آن انسان را به واسطه كسى كه با دستان خود تربيت كرده است، نابود خواهد ساخت.

همچنين وضعيت براى امام زمان اينگونه خواهد بود. زيرا پس از آنكه نااميدى همه را در بر خواهد گرفت و احساس ناتوانى در برابر فراهم ساختن خير و رفاه براى خويشتن، بر بشريت چيره خواهد گشت و تنها راه نجات را در توجّه به خداوند تبارك و تعالى خواهند يافت، او خواهد آمد. بنابراين هنگاميكه امام مهدى ظهور مى‌يابد، همه بشريت براى پيمان بستن با او، مبادرت خواهند ورزيد.

اين درست است كه امام عليه السلام، با شمشير (يعنى قدرت) ظهور مى‌يابد؛ ولى آن را جز عليه كينه توزان و معاندين برنمى‌كشد؛ بنابراين عدّه زيادى از مردم داوطلبانه و بدون هيچ اجبارى، در برابر او تسليم مى‌گردند و به دين مبين اسلام مى‌گروند. زيرا خداوند متعال، حضرت عيسى بن مريم را نازل مى‌گرداند. سپس- همانگونه كه در احاديث‌