يادنامه
(١)
مرجعيت شيعه در قرن چهاردهم
٣٠ ص
(٢)
آثار فقهى آيت الله العظمى خوئى
٣٦ ص
(٣)
آثار اصولى آيت الله العظمى خوئى
٣٩ ص
(٤)
ولادت
٥٦ ص
(٥)
تحصيلات
٥٧ ص
(٦)
مشايخ روايت
٦١ ص
(٧)
هم بحثهاى ايشان
٦٢ ص
(٨)
تدريس
٦٣ ص
(٩)
سفر ايشان به قم
٦٧ ص
(١٠)
چگونگى تدريس
٦٨ ص
(١١)
شاگردان
٧١ ص
(١٢)
أ فقه
٧٥ ص
(١٣)
بـ- اصول
٧٧ ص
(١٤)
تفسير و علوم قرآنى
٧٩ ص
(١٥)
ويژگىهاى اخلاقى
٩٠ ص
(١٦)
عفو وگذشت
٩١ ص
(١٧)
بهره ورى از وقت
٩٢ ص
(١٨)
ساده زيستى
٩٣ ص
(١٩)
تواضع و فروتنى
٩٤ ص
(٢٠)
تجليل از دانشمندان
٩٥ ص
(٢١)
صبر و بردبارى
٩٧ ص
(٢٢)
تقيد به زيارت
٩٨ ص
(٢٣)
تجليل از مراجع عصر
٩٩ ص
(٢٤)
تهجد و تهذيب نفس
١٠١ ص
(٢٥)
آيت الله خويى و انقلاب اسلامى ايران
١٠٢ ص
(٢٦)
مبارزه با نفوذ صهيونيسم در ايران
١٠٨ ص
(٢٧)
آيت الله العظمى خويى و قيام شيعيان عراق
١١٠ ص
(٢٨)
هيئت استفتاء
١١٢ ص
(٢٩)
فرزندان و دامادها
١١٣ ص
(٣٠)
مؤسسات خيريه
١١٦ ص
(٣١)
درگذشت
١٢٢ ص
(٣٢)
زكف گوهرى بس درخشان برفت»
١٣١ ص
(٣٣)
طليعهء غم
١٣٣ ص
(٣٤)
«آسمان با مرگ او طومار دانش را دريد»
١٣٥ ص
(٣٥)
تقديم
١٤١ ص
(٣٦)
الإمام الخوئى وانجازاته العلميهء و مشاريعه العامّهء
١٤٧ ص
(٣٧)
الاصلاح الاجتماعى
١٥٢ ص
(٣٨)
مزايا حياته الخلقيهء
١٦٧ ص
(٣٩)
مزايا حياته العقليهء
١٦٩ ص
(٤٠)
نبذهء عن الحياهء الخاصهء لفقيد الاسلام الامام السيد الخوئى -رضوان الله عليه
١٧١ ص
(٤١)
القلب الكبير
١٧٥ ص
(٤٢)
المعشر اللطيف
١٧٧ ص
(٤٣)
حضور دائم
١٧٩ ص
(٤٤)
الإمام الخوئى فقيه الفقهاء
١٨١ ص
(٤٥)
الأشعار و المراثى
١٩٢ ص
(٤٦)
أبو الحوزهء المبدى العقبرى
١٩٣ ص
(٤٧)
الحروف الولهى
١٩٥ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
يادنامه - مؤسسة الخوئي الإسلامية - الصفحة ٩٧ - صبر و بردبارى
البلاغه منظوم، اثر مرحوم حجت الاسلام و المسلمين انصارى قمى (كه شايد به زبان فارسى، همين يكى باشد) نوشتهاند.
برخورد ايشان با اهل علم و دانشمندان بسيار جالب و آميخته با توقير و
احترام بود و وقتى علما و وقتى علماء و دانشمندان به نجف مىآمدند، ايشان
خود به ديدن آنها رفته و به فرستادن نماينده اكتفا نمىنمود.»
صبر و بردبارى
صبر و شكيايى استوارترين ستونى است كه كاخ سعادت انسان بر روى آن قرار گرفته است. هر گاه در مراحل پر آشوب سفر زندگانى، صبر رفيق راه بشر نباشد، نه تنها نمىتواند منازل سلوك اخلاقى را طى كند بلكه در اولين منزل خسته و فرسوده شده و از راه مىماند.[١] خداوند مىفرمايد: « إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ [٢] وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ».[٣] مرجع عاليقدر در طول زندگانى خويش با نايملات فراوان روبرو شد ولى در مقابل شدائد و حوادث، خم به ابرو نياورد و صبر و بردبارى را پيشهء خويش ساخت. آن روز كه فرزند فاضلش مرحوم
حجت الاسلام آقا سيد على خوئى (رحمهء الله عليه) به علت جان سپرد و روزى كه مرحوم حجت الاسلام و المسلمين آقاى سيد جمال الدين خوئى (رحمهء الله عليه) كه به سان دست راست داد، او عنان بردبارى را از
[١] . آئينهء دل، ج١، ص ٢٤٤.
[٢] . سورهء زمر(٣٩): ١٠ .
[٣] . سورهء آل عمران(٣): ١٤٦.