و مدقق عصر حاضر و حوزه تدريسش در نجف است و از حيث كم و كيف، شهرت جهانى دارد».[١]
آيت الله فقيد خود مى‌نويسد:
... من بسيار تدريس كرده‌ام، و در فنون فقه و اصول و تفسير جلسات بسيار را تشكيل داده و جمعى بى‌شمار از فرزانگان و انديشمندان را در حوزهء علمى نجف پرورش داده‌ام.
جلسات تدريسم خارج مكاسب شيخ انصارى و كتاب صلاهء - دو مرتبه به صورت كامل - و كتاب‌هاى ديگر فقهى مى‌باشد.
در ٢٧ ربيع الاول ١٣٧٧ قمرى به تدريس ابواب كتاب عروهء الوثقى، از باب طهارت پرداخته‌[٢] و در ٢٦ ربيع الاول ١٤٠٠ قمرى - بعد از ٢٣ سال - به كتاب اجاره رسيده و اكنون (ماه صفر ١٤٠١ قمرى) در صدد اتمام اين كتاب هستم. محاضرات خود در فنّ اصول را - از آغاز تا پايان - شش بار بر صدها نفر از دانشوران القاء كرده و دورهء هفتم آن را به سبب سنگينى وظايف و مسئوليت‌هاى مرجعيت در مبحث ضد رها ساخته و به پايان نرسانيدم.
در سال‌هاى گذشته به تدريس علم تفسير پرداخته و پس از زمانى چند بر خلاف خواستهء قلبى، از آن هم دست برداشته و ادامه‌اش ندادم و چقدر دوست مى‌داشتم اين درس ادامه يافته و انتشار يابد.
خداوند را سپاس مى‌گذارم كه در خلال اين ساليان طولانى لحظه‌اى

[١] . آثار الحجهء، ج‌٢، ص ٢٩٤ - ٢٩٥.

[٢] . ايشان پيشتر باب«اجتهاد و تقليد» را مطرح كرده و تقريرات آن هم به چاپ رسيده بود.